Zermatt

Twee keer is Zermatt de basis geweest van waaruit we dagtochten hebben gelopen. In 2000 en in 2006 bezochten we dit autovrije maar zeer toeristische plaatsje. De Matterhorn trekt! Alleen de tocht in 2006 wordt beschreven. Deels was die dezelfde als van 2000. Groot verschil was echter het weer. Was het in 2000 alle dagen prachtig weer, nu hebben we eigenlijk maar 1 goede dag gehad.

Na een reis van 12 uur vanuit Nederland lopen we, nadat we ingecheckt hebben nog even een inloopwandeling. Het weer is bewolkt en het is net droog. We gaan even omhoog naar de Edelweiss Hütte die ongeveer 400 meter boven Zermatt prominent aanwezig ligt te wezen. Na de stijging door het bos en het biertje in de hut lopen we op ons gemak via de Alpenweiden weer terug naar ons appartement en laten ons de Spaghetti a lá Margriet goed smaken.


De eerste echte wandeldag. De Gornergrat op. van 1600m naar 3100m. In het begin is het even droog maar dan begint het te motregenen en dat houdt niet meer op. Boven de 3000 meter zelfs natte sneeuw. Er valt niet veel te zien, het is glad, guur, nat en koud. We zien het treintje naar boven gaan maar druk is het niet in de trein. Zagen we de vorige keer op de top nog treinladingen Japanners die zich met St.Bernardhonden met echte houten vaatjes voor de borst lieten fotograferen met de Matterhorn op de achtergrond, nu was het stil en rustig met hier en daar een toerist die zich toch naar boven gewaagd had.


De gemsen zijn in dit gebied veel makkelijker te benaderen dan in de minder toeristische gebieden. De beesten zijn veel meer mensen gewend. Ik heb toch liever de gems die dit niet gewend is want dat komt veel natuurlijker over. Gemsen mogen ook maar 1 week per jaar gejaagd worden dus het grootste deel van het jaar hebben ze ook weinig te vrezen.


De volgende dag regent het nog meer. Wederom valt er niet veel te zien. We lopen 1000 meter omhoog naar de Schwartzsee en terug via Biel met een iets beter zicht. Achteraf horen we dat de reddingsdienst die dag 2 Poolse vrouwen van de Matterhorn heeft moeten halen en dat er 2 mannen op dezelfde berg de beklimming niet overleefd hebben. De voorspellingen voor onze laatste wandeldag zijn net zo slecht als de eerste 2 dagen, dus dat beloofd nog wat. Toch blijven we doorlopen. Natter dan nat kun je niet worden en och, plezier hebben we er toch nog wel in om ons in te spannen.


Aarzelend komt de laatste dag op gang. Het is in ieder geval droog. We beginnen aan de hoogtewandeling via de Trift hut richting de Schönbiel Hütte. Een lange wandeling met 1000 hoogtemeters en 21 kilometer lengte.
Dan breekt onverwachts de bewolking en de zon komt er door. Opeens wordt het mooi weer met prachtige witte wolkenpartijen. We genieten volop van alle bijzonder fraaie bergen die ons omringen en dan vooral weer de Matterhorn die zoals altijd zeer duidelijk aanwezig is. Toch nog een fraai besluit van deze natte Alpentocht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *