Tour du Mont Blanc

In 2002 liep ik de Tour du Mont Blanc. Geen groepsreis dit keer of m’n vaste vriendengroep mee. Gewoon alleen gelopen. De TMB is een LAW die om het Mont Blanc massief heengaat en daarbij de landen Zwitserland, Frankrijk en Italie aandoet. Volgens het boekje is het een tocht die in ongeveer 62 netto wandeluren gedaan kan worden. Dit betekent ongeveer 9 tot 11 dagetappes. De TMB is een druk belopen en goed bewegwijzerde route. Een prachtig boekje “Wandeltouren Wallis” is verkrijgbaar bij via Valrando De startfoto van deze presentatie toont het kerkje van Trient met de bergen op de achtergrond.

De route zoals die op A5 formaat is opgenomen in het boekje van Valrando is zeer duidelijk. Natuurlijk is het verstandig daarnaast goede kaarten van het gebied te hebben maar in de praktijk kon ik met de geplastificeerde kleurkopie van dit A-5je en de goede routeaanduidingen prima uit de voeten. De stafkaarten gebruikte ik alleen ter ondersteuning van het geheel en niet omdat ik daarop de route nog eens moest uitzoeken. Voor de bewegwijzering van de route heeft men gele bordjes met T.M.B gebruikt en daarnaast natuurlijk de bekende rood/witte geschilderde markering op stenen en bomen. Naast de routekaart heeft Valrando ook de afstanden naar hutten en toppen in uren vermeld zodat je zelf goed in staat bent om de etappes te bepalen. Hoeveel uur wil je lopen en waar kun je dan uitkomen.


Steenmannetjes (Cairn in het Engels) zijn in de bergen vaak een discutabele markering. Het is niet waarschijnlijk dat iemand met potten rode en witte verf of bordjes TMB door de bergen loopt, maar een steenmannetje is in 5 minuten gemaakt door wie dan ook. Zoiets kan je dus op een dwaalspoor brengen als het willekeurig ergens opgericht wordt. De afgebeelde cairn staat op de Frans/Italiaanse grens op de Col de la Seine (2516m). Het is wellicht de meest markante en bekende cairn in de Alpen.


Na eerst vanuit Nederland met de trein naar Martingy te zijn gegaan start ik bij Champec Lac de route. Dag 1 neem ik meteen een variant op de route door niet de route via de col de la Forglaz (1526m) te nemen maar via de Fenetre d’Arpette (2665m) naar Le Peuty te lopen. Een zware dag dus want dat betekent meteen 1100 extra hoogtemeters. 1200 meter omhoog en daarna 1400 meter dalen. Op de top van de Fenetre d’Arpette is het druk omdat een grote groep Japanse bergwandelaars net voor me de top heeft bereikt. Het weer is tijdens de klim omgeslagen, het regent behoorlijk. Toch iets teveel bagage met m’n 24 kilo. Gebrek aan ervaring met langere doorgaande tochten. Tot op heden liep ik alleen kortere huttentochten. Ik besluit om m’n te zware tent en matje daarom achter te laten in Trient en er alleen een huttentocht van te maken. Met 18 kilo wandelen is nog redelijk veel, maar goed te doen.


Omdat etappe 1 zwaar was besluit ik de 2e dag een rustige etappe te doen. Via Le Peuty op 1329 omhoog naar de Col de Balme op 2204m. Bijna 3 uur wandelen in plaats van 8 uur de vorige dag. Start 10.30, aankomst 13.15. Tijdens de klim een fraai zicht op Trient zoals deze foto laat zien. Het weer is redelijk goed en op de top overnacht ik in de Refuge Col de Balme. De middag gebruik ik heerlijk rustig bij te komen. In de loop van de middag trekt alles weer dicht en wordt het zicht beperkt tot minder dan 30 meter. Naast mij blijken er nog 2 andere wandelaars te overnachten. De eigenares van de hut is bepaald niet vriendelijk te noemen. Er kan geen lach en geen vriendelijk woord van af. Alles lijkt teveel gevraagd te zijn.


Dag 3. Col de Balme (2204m) naar La Flégère (1875m) via Argentiere (even pinnen). Start 08.00 uur, aankomst 13.45 De grensovergang Zwitserland-Frankrijk wordt gepasseerd. Om 8 uur ’s morgens nog steeds geen zicht, alles zit in een dichte mist gehuld. De wereld is klein, nevel, geen zicht op echte bergen, kortom zo stel ik me Ierland of Schotland voor. Heuvelachtig met veel vocht in de lucht Maar tegen 9 uur breekt de zon door en blijkt de wereld veel groter te zijn. Een fraai uitzicht op het Mt. Blanc massief, een mooie afdaling door heidevelden, veel bloemen en murmeltiere, de bekende bergmarmotten. Even van de route afgeweest naar Argentiere om te pinnen en wat boodschappen te doen. Die extra afdaling maakt dat ik uiteindelijk toch nog weer 600 meter moet stijgen om naar La Flégère te gaan. Diep in het dal kijk ik dan uit op Chamonix zoals de foto laat zien.


Dag 4 La Flégère naar Les Houches via de Col du Brévent. Start 07.45 uur, aankomst 15.00 uur. Tot 1 uur ’s middags in de wolken gelopen. Het is droog maar geen zicht. Col de Brévent op 2368m. is een maanlandschap wat nog door de mist geaccentueerd wordt. Moeilijk lopen op keien, zo nu en dan op handen en voeten omhoog of, zoals bijgaande foto laat zien, via een stukje ferrata. Uiteindelijk tegen 1 uur probeert de zon er doorheen te komen en wordt het helder. Meteen zie je Chamonix weer liggen in het dal. Ook het zicht op het Mont Blanc massief wordt steeds fraaier, een mooi uitzicht op de gletsjer boven Chamonix. Een lange afdeling van bijna 1700 meter brengt me uiteindelijk in Les Houches op 1008m.


Dag 5 Van Les Houches naar Refuge La Balme. Start 7.45 uur, aankomst 15.00 uur. Ik kies voor de dalroute (hoofdroute), dat betekent veel lengtekilometers vandaag (25 km) maar zijns ondanks toch nog 1200 meter gestegen eerst 660 meter voor de Col de Voza en later via het dal nog weer 550 meter omhoog naar de refuge La Balme. Er is een variant mogelijk waarbij dan nog 700 meter extra hoogtemeters gemaakt worden en 1300 meter gedaald, maar dat betekent ook een extra wandeldag. De meeste TMB gangers kiezen hiervoor. Ik dus niet…., even een keer helemaal vlak lopen. Het blijkt een prachtige ondergewaardeerde etappe te zijn. Wandelen door prachtige dalen, je volgt heel lang de loop van een rivier, komt door leuke dorpjes, prachtige bossen. Ik bekijk een prachtig kerkje (zie foto) alvorens ik aan de stijging van 550m naar de refuge La Balme begin.


Het alleen lopen ervaar ik positief. Overdag als je wandelt ben je alleen en dat bevalt me. Zelf bepalen wanneer je stopt of juist nog even verder gaat, veel tijd om na te denken. In de hutten spreek je daarnaast sneller tochtgenoten aan omdat je alleen bent. Andere wandelaars die elke dag ongeveer dezelfde etappe afleggen kom je ’s avonds weer tegen. Gedurende de reis heb ik contacten gehad met een groep Spanjaarden, een Ier, een Engelsman, een echtpaar uit Duitsland etc.


Dag 6 van La Balme naar Les Mottes. El Capitano, de leider van de groep Spanjaarden beslist om 06.30 dat het dag is met als gevolg een vroege start om 7.25. Aankomst 13.45 Redelijk weer maar niet veel zon en meteen een klim van 740m omhoog naar de Col de la Croix du Bonhomme. Kop koffie gedronken in de refuge en dan de afdaling naar Les Chapieux. Geen supermarkt daar dus geen boodschappen. Dan maar naar de hut voor een warme maaltijd; nog 315m stijgen.


Dag 7 van Refuge de Mottets naar Courmayeur. Start 7.15 aankomst 14.45 Weer is iedereen vroeg op. Om 7 uur zit ik aan het ontbijt met eigen gezette koffie. Anderen zien dat met lede ogen aan want in de hut kan men pas om 7.30 ontbijten. Ik ben dan al op stap. Een goed uur later passeer ik de Italiaanse grens. Frankrijk zit er op. Het wordt een zware dag want ik loop snel met als doel boodschappen te kunnen halen in Courmayeur (het is zondag). Dat lukt allemaal maar ik loop wel anderhalf uur sneller dan de 9 uur die er voor staat. Een hut is in Courmayeur niet te vinden, dan zou ik nog weer 660 meter omhoog moeten maar dat zie ik niet zitten. Dus besluit ik om voor de nacht een pension te nemen. Veel duurder, zeer klein kamertje maar ik ben onderdak. Uiteindelijk blijken de winkels ’s avonds open te zijn en had ik me niet zo hoeven haasten op deze zondag.


Dag 8 Courmayeur naar La Fouly. Vertrek 08.30 aankomst 17.00 uur. Weer een lange dag. Het regent behoorlijk en de klim naar de Pas Entre Deux Sauts wordt afgeraden. Ik besluit dan ook de dalroute te volgen. Tegen 11 uur wordt het weer beter. Doordat ik de dalroute heb gevolgd heb ik me nog niet hoeven inspannen dus ik besluit door te lopen naar La Fouly. Dat blijkt een zeer lange afdaling te zijn via een mountainbike route. Daardoor toch nog een lange zware dag gehad. Morgen de laatste korte etappe en dan zit de TMB er op.


De slotetappe van La Fouly naar Champec Lac. Een korte etappe van 3 uur. ’s morgens vroeg regent het maar tegen 9 uur wordt het droog en even later breekt de zon door. Ik vertrek om 9.10 uur en ben tegen 12.45 uur op het eindpunt. De tent en slaapmat moet ik dan nog ophalen in Trient maar dat doe ik met het openbaar vervoer. De tocht zit er op. Een indrukwekkende route gelopen die zeer de moeite waard was.

3 Responses to Tour du Mont Blanc

  1. Dick says:

    Hallo Nico,

    leuk kennis te nemen van je verslag, verrassend dat je in Zwitserland begonnen bent en niet in Frankrijk (Les Houches).
    wat was daar de reden van?
    heb de route zelf ook een keer gelopen, was prachtig, maar de spierpijn bij mij in de bovenbenen deed wel enigzins afbreuk aan het wandelplezier! niettemin zou ik hem nog wel een keer willen lopen maar dan niet met een groep.

    m.vr.gr.
    Dick Dodeman,
    Amsterdam

    • Nico Kloek says:

      Hallo Dick

      Ik had de trein naar Martigny genomen en van daaruit was Champec Lac simpelweg de snelste weg om te starten. Veel mensen starten inderdaad in Les Houches maar met de trein moest ik dan nog weer een stuk verder.

      groet

      Nico

  2. Caroline de Wit says:

    Hoi Nico.
    Je schrijft dat je de tent meteen hebt achter gelaten. Is het dan mogelijk om de hele route te camperen, zijn er ook campings onderweg?
    Ik heb afgelopen jaren veel in Engeland gelopen, Cumbria Way, Cotswold Way, Pennine Way. Zeker de Pennine Way is een aanrader!
    Vriendelijke groet,
    Caroline de Wit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *