Toscane

Wandelen in Toscane. Ik was het al zo lang van plan en in maart 2015 koos ik de streek daarom uit om te proefkamperen met m’n nieuwe minicamper de Kangoo. Beetje vroeg in het seizoen, de druivenranken waren nog niet te bekennen maar zijns ondanks erg mooi. De olijfboomgaarden, de cipressen, mooi plaatsen, heerlijke temperaturen en veel zon maakten deze verkenningstocht tot een echt succes. Ik had de wandelgids Toscane gekocht bij de ANWB met daarin de 30 mooiste wandelingen van Toscane, dit inclusief meerdere stadswandelingen. De dagen die ik doorbracht in Siena en Florence worden weergegeven onder het hoofdstuk Stedentrips. Deze presentatie gaat over alle andere wandelingen die ik liep.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Toscane



De eerste wandeling is in de Crete (leemheuvels) van Asciano. Een wandelroute van 18 km waarbij je vanuit Asciano richting Serre di Rapolano wandelt en in een boog weer terug. Dat de grond van leem is, is duidelijk te merken zoals het ook te merken is dat het in de periode voordat ik kwam geregend heeft. Het is zwaar lopen als het plakkaat leem onder je voeten steeds dikker wordt. Schoenen regelmatig ontdoen van de leemlaag.


Crete AscianoWijdse uitzichten als ik over de heuvels richting Serre di Rapolano loop. Prachtig weer er bij daar is niks mis mee.


Serre di Rapolano is een prachtig klein dorpje met smalle steegjes en oude verweerde muren. De eerste bloeiende planten staan al in potten langs de huizen, de warme kleuren van Toscane maken dat geheel zeer sfeervol.


De tweede wandeling is een panoramawandeling rond San Gimignano. De stad Gimignano was ooit rijk door haar saffraanteelt maar kon zich na de pestcatastrofe van 1348 nooit meer herstellen en werd zo arm dat de ouderwetse historische torens nooit afgebroken konden worden. Gelukkig maar want daarom is het nu opgenomen op de lijst van werelderfgoederen.


San Gimignano, ToscaneAlhoewel ik zeer vroeg in het seizoen ben zijn er in deze toeristische plaats toch al aardig wat bussen met toeristen. Ik maak een wandeling die me al snel buiten de stad brengt en die me eigenlijk een veel mooiere blik op dit werelderfgoed geeft dan als je er middenin staat. Toch wandel ik helemaal alleen over de velden met het fraaie uitzicht op Sas Gimignano.


De cipressen en de olijfbomen zijn na een paar dagen voor mij al helemaal bij het beeld Toscane gaan behoren. De druivenvelden zijn allemaal nog kaal maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd, niet alleen door de olijfbomen en cipressen maar ook door de vele bloeiende struiken en heesters. De lente is hier al vroeg gearriveerd.


Zo ongeveer het lekkerste Italiaanse ijs van Toscane kun je volgens mijn boekje in San Gimignano kopen en vaak wordt het op de trappen van de fontein op deze foto opgegeten. Heb ik dus ook maar gedaan.


Het buitenleven in Italië. Heerlijk op een terrasje een bijzondere smakelijke maaltijdsalade nemen. Ik maak het me wat dat betreft wel gemakkelijk, van pizza naar salade en lasagne. Anti-pasta! De complete Italiaanse keuken langs.


Na een dagje Siena besluit ik om aan het einde van de middag nog een korte route te pakken. 5,6 km. Monte Oliveto Maggiore zegt mijn boekje. Een mooi oud klooster waar ik aan het begin van de wandeling in een processie terecht kom. De mannen op de foto deden telkens een 20-tal passen gingen dan weer in een kring om te zingen. Van een afstandje heb ik rustig zitten kijken naar dit schouwspel.


Ook al is de wandeling maar klein, het is echter erg de moeite waard. Het is een rondwandeling waarbij je langs het plaatsje Chiusure loopt dat boven op de gespleten berghellingen ligt. Je wandelt omhoog tot aan het dorp en daalt dan weer af naar de abdij.


De avond vordert al en de stand van de zon wordt lager. Als ik op een mooie plek kom om de onderstaande zon te bewonderen stop ik en loop het veld in. De hoofdfoto bovenaan deze presentatie was mijn uitzicht op dat moment. Ik ben niet alleen, ook een Italiaan bewondert het fraaie uitzicht. Ik zie kans hem precies tussen mezelf en de zon te krijgen en kan daar deze foto van maken. Mooi momentje!


ToscaneDe volgende dag denk ik de wandeling op de zilverberg te doen langs zee. Ik probeer te parkeren in Monte Argentario maar dit is ontzettend druk. Het is ook absoluut geen mooie plaats en nadat ik daar een uurtje rondgelopen heb besluit ik deze wandeling aan me voorbij te laten gaan. Teruggekomen op de camping besluit ik een vrije route door “m’n eigen achtertuin” te maken om toch de dag niet helemaal verloren te laten gaan. Dat wordt nog een leuke struintocht door de omgeving van Casciano di Murlo. Ik eindig met een bord lasagne en een wijntje bij de plaatselijke “cafetaria” De dag is toch nog goed besteed.


Van buitenaf ziet Monteriggioni er best onneembaar uit en zo zal het ook wel bedoeld zijn in het verre verleden. Als je de stadspoort binnen gaat tref je een leuk plein met allerlei winkeltjes en terrasjes en een mogelijkheid om een stuk over de oude vestingsmuur te lopen.


Als we het dorp doorkruist hebben en de “achterpoort” weer uit zijn volgt een mooie wandeling door bossen, weilanden en langs wijngaarden.


De rondwandeling wordt onderbroken als we rechtsaf slaan richting het kleine dorpje Abbadia Isola Mura waar een juweeltje van een kerk zou staan. Jammer maar niet toegankelijk. Er wordt gebouwd. Het plaatsje zelf is echter schilderachtig mooi, vooral als je door de eerste poort binnenkomt (zie foto)


Na de wandeling die tot het begin van de middag duurt besluit ik door te rijden naar Volterra om daar nog een stadswandeling van ongeveer 5 km te doen. Volterra wordt vaak als wat somber beschreven en dat klopt ook wel een beetje. De stadswandeling brengt je echter ook wat meer aan de buitenkant waar restanten van de Etruskische muur staan die langzaam wegbrokkelen aan de rand van de leemachtige steile helling. Een eind verderop kijk ik neer op de restanten van een Romeins theater.


Het is inmiddels eind van de middag en ik besluit in Volterra te eten. Jammer dan maar enkele uren te vroeg om te eten. Er is nog niks open. Dan maar terug rijden en in Siena wat gaan eten op een terrasje op het Campo. Onderweg spot ik een fraaie lucht en kan het niet laten om daar even voor te stoppen.


De torens van Popiglio zijn het doel van mijn volgende wandeling. Het is een wat sombere dag, de wandeling is niet zo lang ongeveer 6 km, maar er zitten wel 580 hoogtemeters in. De torens kunnen me niet echt bekoren op deze sombere dag maar dat wordt helemaal goedgemaakt door het tweede doel namelijk de oude Romeinse brug Castruccio. Een prachtige oude stenen boogbrug die rond 1200 gebouwd werd in opdracht van een beruchte tiran uit Lucca. Het huisje voor de brug is het oude tolhuis van Pistoia.


Ik besluit voor de laatste week richting de zee te gaan. Dat kan dan eindelijk want de eerste camping daar gaat die dag open. In maart zijn er maar enkele campings open in Toscane, welgeteld een stuk of 5. Dit betekent wel dat ik om de verspreid liggende routes van het boekje te kunnen doen toch ook aardig wat kilometers in de auto moet maken. Reden om regelmatig 2 routes die dicht bij elkaar liggen op 1 dag te doen.


De eerste (zon)dag vanuit mijn nieuwe camping maak ik een stadswandeling door Pisa, een leuke route van ongeveer 5 km. Ik maak de zondagse processie mee van het Baptisterium naar de domkerk en woon in de Dom de dienst bij.


Om in Pisa meerdere dagen rond te lopen en er een stedentrip van maken zoals bij Siena en Florence kan me niet bekoren, daarvoor is Pisa te klein maar het is zeker een bezoek waard. Vooral het plein met de scheve toren, de dom en het baptisterium zijn de moeite waard.


De volgende dag doe ik weer twee routes. Ik begin met een wandeling van 6,5 km rond Castelnuovo di Garfagnana. Een mooie wandeling die 2 burchten aan elkaar verbindt. Eén in de stad zelf waar het startpunt is en één op de berg erboven. Op de foto de brug over de plaatselijke rivier met het kerkje van Torrite.


Boven bij de burcht aangekomen moet ik eerst om de muur heenlopen om de burcht te kunnen betreden. De uitzichten op de toppen van de Apuaanse alpen die nog met sneeuw bedekt zijn leveren in combinatie met het mooie weer fraaie uitzichten op.


Op de terugweg stop ik bij Lucca om daar nog een stadswandeling te doen. Mooi om te zien dat de weg over de stadsmuur helemaal vrij van verkeer is gehouden terwijl de weg breed genoeg is. Het is het domein van wandelaars en sporters.


Lucca heeft een mooi oud centrum met een aantal fraaie kerken, ook Puccini die in Lucca geboren werd, is geëerd met een bronzen beeld. Ik besluit te eten op wat de Italianen als één van hun mooiste pleintjes beschouwen, het Piazza Anfiteatro (foto). Dit plein kent uitsluitend toegangen via een aantal overdekte smalle straatjes. Uit een van die tunneltjes nam ik deze foto.


Mijn slotwandeling wordt de wandeling : Heet wegdek van Moterotondo” Een waardige slotwandeling. Zuid-Toscane is een geologisch actief gebied. Deze wandeling gaat over een berg waar dampende, zwavelachtige hellingen en fumarolen van dichtbij te ervaren zijn. In de krachtcentrale ernaast wordt stroom opgewekt door middel van aardwarmte. Een heel leuke tocht. Als ik de helling afgedaald ben kom ik uit in het dorpje Sasso Pisano. Via een boswandeling kom je weer terug bij het startpunt.


Alhoewel ik niet alle wandelingen uit het boekje heb kunnen doen, heb ik toch een mooi beeld van Toscane gekregen. Het beeld van de olijfbomen en de cipressen staat op mijn netvlies! Al met al prima gelukt deze test met de Kangoo.

One Response to Toscane

  1. Rini Taekema says:

    Prachtig, hè, Toscane?! Wij zijn er al meerdere keren geweest en het is telkens genieten van het landschap en de mooie stadjes. De meeste van de plekken die jij hebt bezocht, kennen wij ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *