Texel

Eind 2014, begin 2015 liep ik het deel Texel van de streekgids 4 WaddenWandelen. Wandelen door het werelderfgoed Waddenzee betekent ruimte, stilte en weidsheid.De streekgids waddenwandelen beschrijft in het totaal 276 km wandelpaden over Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland, Schiermonnikoog en Borkum. Het deel Texel van het boek, dat in deze presentatie wordt beschreven is 76 km lang. Een prachtige gevarieerde wandelroute langs strand, duinen, het wad en inderdaad de polder die laat zien waarom Texel ook wel het schapeneiland wordt genoemd. De wandelgids is een echte aanrader omdat het je op plekjes brengt waar je anders niet zo snel komt, het laat je alle facetten van het eiland zien. (wordt nog aan gewerkt)

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Texel





Komend van de boot op ’t Horntje ga je meteen linksaf richting de Mokbaai die droog valt bij laag water. Een vogelrijk gebied en eigenlijk een mini-Waddenzee.


Rechts zie je meteen waarom Texel een schapeneiland wordt genoemd. Een prachtig uitzicht over de prins Hendrikpolder met in de verte Den Hoorn met z’n typische hoge kerktoren en op de voorgrond een boerderij met grazende schapen rondom een klein meertje. Texel ten voeten uit denk ik.


Na een km of 6 bereik je het Noordzeestrand, je blijft dit strand een kilometer of drie volgen. Het leuke aan de route is dat het echt niet alleen maar een strandwandeling is, maar dat er veel variatie is. Na enkele kilometers strand wandel je de duinen weer in en kom je in een totaal ander gebied.


Afwisselend wandel je vervolgens door de duinen en langs de rand van de bossen van het Nationaal Park Duinen van Texel. Het bos is aangeplant in het begin van de 20e eeuw. De route voert je fraai langs de rand van de duinen en het bos om vervolgens een kilometer of 5 verderop weer via de duinen naar het strand te gaan.


Natuurlijk is het weer niet altijd mooi maar zo lang het niet grijs en grauw is, is er langs het strand altijd wel weer wat moois te zien. We wandelen via het strand en door de duinen richting De Koog.


De volgende dag is het weer bijzonder fraai en we wandelen een prachtig gebied in. De Muy. Afwisselend waterpartijen, stukjes bos en de duinen op de achtergrond. Een zwaan met 2 jongen trekt de aandacht. Het gezin is niet meer compleet, een eind verderop zien we een dode zwaan in het water liggen. Jammer maar gelukkig redt de vader of moeder zich zo te zien prima met de beide jongeren.


Altijd als ik op de eilanden ben valt het me weer op: Al die bomen die weer en wind moeten doorstaan. Dat is een eiland nog een hele klus, alle kruinen van de bomen wijzen altijd één kant op. Winderig gebied dus.


Via de Muy lopen we de Slufter in. De Slufter kent een open verbinding met de zee. Twee maal per dag lopen de kreken bij vloed vol met zeewater. Dat leidt tot een bijzondere flora en fauna. In december zie je niet veel van de flora maar in mei schijnt het er helemaal roze te zijn van het bloeiende Engelse gras en in de zomer kleurt het paars van het lamsoor. Wel goed te zien was dat het een prachtig rustgebied is voor allerlei vogels.


We ronden de noordkant van het eiland en passeren de vuurtoren bij de Cocksdorp. Er staat toch nog wel aardig wat wind en dat doet het stuifzand opwaaien. Een mooi speels effect op de foto alhoewel je er wel verstandig aan doet je camera te beschermen tegen het opwaaiende zand. De Noordzeekant van het eiland hebben we daarmee gehad en we trekken de polder in.


Voordat we echt bij de Cocksdorp aankomen en de polder ingaan kijken we nog een keer om en zien een prachtig beeld van de vuurtoren met op de voorgrond grassen en een prachtig binnenwatertje, dit alles tegen een mooie Hollandse lucht. Genietmoment.


Een schapenboet is een karakteristieke Texelse schuur met een afgeplatte gevel aan de luwe kant. Het woord “boet” is afgeleid van het oud Noorse woord “bo”, wat schuur betekent. Vroeger werden schapenboeten gebruikt voor de opslag van hooi en materialen en alleen bij hoge uitzondering voor het huisvesten van schapen.


Tja, het weer wisselt nogal. Een volkomen grijze dag als ik het eerste deel van de polder doorkruis. Het blijft gelukkig droog dus dat valt nog mee. Deze poserende schapen dan maar even tegen de grijze lucht op de foto gezet.


Via een zelfbedieningspontje kan het Eierlands Kanaal worden overgestoken.


We komen aan bij het natuurgebied De Bol. Dit gebied dankt zijn naam aan de bolle zandplaat tussen de zwinnen in. Het is een laag weidegebied met bijzondere planten en plassen vol wadvogels. Vanaf de dijk heb je een mooi overzicht van dit gebied met daarin een fraaie molen.


De laatste wandeldag kenmerkt zich door ontzettend veel wind, met windkracht 7 langs het wad maar ook met veel zon en mooie luchten. Zo beleef ik het eiland het liefst. Wow, een waardige afsluiting.


De wandelgids kent naast de doorgaande route ook nog een drietal dagwandelingen die zeker ook de moeite waard zijn. In het totaal kun je er dus ongeveer 130 km bewegwijzerd wandelen. Zeker een aanrader. Tot besluit van deze presentatie nog een paar foto’s.


Texel


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *