Tanzania

In Tanzania liep ik een groepstrekking in combinatie met een aantal dagen gamedrives, met jeeps de natuurgebieden in waar je niet mag wandelen dus. Al met al een dag of vier gamedrives en ongeveer twintig dagen wandelen. Alhoewel de Kilimanjaro natuurlijk mijn uiteindelijke doel was, vond ik het wandelen op de vlaktes van de Crater Highlands tussen de Masaikrijgers met hun gezinnen toch wel een zeer bijzonder deel van de trekking. Veel stof gehapt onder een temperatuur van vaak meer dan 37 graden, maar een echte unieke belevenis, dat wandelen tussen de gnoes, zebra’s, hyena’s en de Masai. Om te acclimatiseren daarna een tweetal bergen beklommen, de nog actieve vulkaan de Lengai van 2900 meter hoog, de Mt. Meru van een goede 4500 meter. Pas toen de Kilimanjaro op, de hoogste bewandelbare berg ter wereld met een hoogte van 5895 meter. Door deze geleidelijke opbouw had niemand van de groep last van hoogteziekte!

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Tanzania


Een reis in Tanzania is niet compleet zonder de overbekende safari’s. Beroemde wildparken als Serengeti National Park en de Ngorongoro krater kom je jammer genoeg te voet niet in. Het observeren en fotograferen van wild is prachtig om te doen. Je waant je midden in een natuurfilm van National Geografhic, maar zelf genoot ik toch meer toen ik uit de jeep kon stappen en wandelend de Crater Highlands overtrok.


Gnoes en zebra’s leven broederlijk naast elkaar op de vlakte en maken gebruik van elkaar sterke punten in hun strijd om te overleven. Alleen gelaten dieren overleven het niet. Ik kwam een manke zebra tegen en dan weet je dat deze de volgende dag waarschijnlijk niet zal halen. Gedurende de safari’s verbleven we in kampementen waar we kampeerden in kleine koepeltentjes.


Indrukwekkend, markant en zonder twijfel de meest gefotografeerde boom van het Afrikaanse continent zijn ze, deze eeuwenoude Baobab bomen. Maximaal 20 meter hoog maar met een extreem dikke stam die wel een doorsnede van 10 meter kan bereiken. Deskundigen schatten de leeftijd soms tussen de 1000 en 4000 jaar. Maar natuurlijk is ook de Umbrella thorn die ik als de introductiefoto van deze reis plaatste een veel gefotografeerde boom. Met name mooi in combinatie met zonsopkomst en -ondergang.


Adembenemend om op de vroege ochtend vlak bij de ingang van de Ngorongoro krater deze prachtige waterbok te ontmoeten. Het was erg mistig, de zon had nog geen kracht. Bok en mens bleven minutenlang roerloos staan om elkaar te bewonderen. Een uurtje later beukte de zon weer op de droge Afrikaanse steppe. Dit soort ontmoetingen doe je het voor.
Op de helling van de Mt. Meru hadden we een andere prachtige onverwachte ontmoeting, nu met een giraffe. Opeens kwam, op 20 meter afstand van onze groep deze giraffe uit een bos kwam wandelen. Statig, niet echt bang, maar ook voorzichtig net als de waterbok.


Deze ijsvogel bleef stijf op zijn tak zitten toen ik op een halve meter afstand foto’s ging maken. Alsof het vogeltje zeggen wilde: dit is mijn domein, hier ben ik de baas. Het beestje had even daarvoor een worm verslonden die hij, voordat hij deze naar binnen werkte eerst verdoofde door er steeds mee tegen de tak te slaan. Mooie kleurrijke vogels te over in het prachtige landschap van Tanzania.


Het wandelen op de Crater Highlands, midden tussen de Masai met hun vee maar ook tussen de gnoe’s, zebra’s en zelfs wilde roofdieren beschouw ik zoals gezegd als het absolute hoogtepunt van deze maand Tanzania. Niet vanuit een veilige auto het wild bekijken maar er tussenin lopen vond ik een aparte belevenis. En daarnaast: de uit simpele takken opgebouwde kralen waar ’s nachts het vee staat om het te beschermen tegen de wilde dieren, de lemen hutjes, de prachtige kleuren van de gewaden van de Masai. Zoveel om van te genieten.


Ze was de jongste van drie vrouwen van het gezin dat we bezochten tijdens de trektocht die we liepen op de Crater Highlands. Haar echtgenoot liep al tegen de 60 jaar. Kinderen had ze hem nog niet gegeven maar het gezin had in het totaal al zeven kinderen van de beide eerste vrouwen. De waarde van een vrouw wordt bij de Masai uitgedrukt in aantallen koeien. De aantrekkelijkheid van de vrouw bepaald het aantal koeien dat de man er voor moet opbrengen. Onze man was niet zo rijk dus had maar drie vrouwen. Meisjes trouwen rond hun zestiende jaar en mannen rond hun dertigste. Als mannen achter in de dertig zijn behoren ze tot de stamoudsten.


Sieraden zijn belangrijk voor Masaivrouwen. Ongelooflijke hoeveelheden kettingen en armbanden dragen ze. De oorlellen zijn meestal opengesneden om daar nog meer sieraden aan te kunnen hangen. Ik zag kleine kinderen rondlopen met opengesneden oorlellen die open werden gehouden door er ronde kokers van een paar centimeter doorsnede in te stoppen.


Ol Doinyo Lengai is een nog actieve vulkaan van 2960 meter hoog. Wij zijn in een nachtbeklimming de laatste 1000 meter van deze vulkaan omhoog gegaan. Met ochtendgloren boven (zie foto) om zo de zon boven de Afrikaanse savanne op te zien komen. Boven gekomen zag je de vulkaan op diverse plaatsen roken en zelfs lava spuwen. Wij waren in 2005 daarboven terwijl in 2006 nog weer een grotere uitbarsting is geweest. De beklimming naar boven in het donker met je koplamp op is vermoeiend en zeer pittig. Als je nadien bij vol daglicht weer naar beneden gaat vraag je je werkelijk af hoe je in het donker langs deze steile helling naar boven ben gegaan.


De Mt. Meru, 4562 mt. hoog. We lopen de route in 3 dagen waarvan wederom de laatste 1000 meter ’s nachts wordt afgelegd. Met ochtendgloren de zon zien opkomen boven de Kilimanjaro die verderop ligt. De foto werd genomen vanuit mijn hotelkamer in Arusha. Een prachtige oranje cirkel boven de top van de Mt. Meru.


De natuur op de hellingen van de Mt. Meru is van een woeste schoonheid. Veel met mos begroeide soms indrukwekkende oude bomen, veel prachtige veldbloemen, de eerste dag liepen we bijna constant door dit indrukwekkende gebied. Op deze hellingen is het van belang bij elkaar te blijven onder begeleiding van een gewapende ranger en onze gidsen, want ook dit gebied kent veel wild.


Overnachtingen op de Mt Meru gebeurt in hutten. Kamperen is niet toegestaan. Prima hutten met zonnepanelen zodat ook de stroomvoorziening geregeld is.
Op een gegeven moment ontstijg je de bossen en wordt het landschap kaal en desolaat. Op ongeveer 3800 meter beklimmen we een eerste tussenpiek de Little Meru Peak. Van daaruit heb je een mooi zicht op de stijging die je nog zult moeten maken!


Er is maar één route naar boven, de Momela route. Op een gegeven moment kijk je neer op de monding van de vulkaan in een bijna onwerkelijk aandoend maanlandschap vooral als je bedenkt dat je op de lagere hellingen door een oerwoudachtig landschap liep.


Het is koud de nacht van de laatste beklimming. Een stevige wind en het vriest behoorlijk. We zijn mooi op tijd boven om de zon boven de Kilimanjaro te zien opkomen.


We arriveren bij de Londorosi ingang van Kilimanjaro National Park. De trekking naar de hoogst bewandelbare berg (5895 meter) ter wereld gaat beginnen. Vijf dagen zullen we erover doen om de top te bereiken. Voor mij zal het geen eenvoudige klim worden want de derde dag loop ik een voedselvergiftiging op en krijg ik het zeer moeilijk. Uiteindelijk lukt het me toch om zonder hulp de top te bereiken. We lopen de Lemosho route, een route die niet druk belopen is. Als we op een gegeven moment op een hoogte van ongeveer 4000 meter even samenkomen met de drukst belopen route, ook wel genoemd de coca cola route, dan weten we dat de rustige route een perfecte keuze was.


De Kilimanjaro kent 5 klimaatzones. In de laagste klimaatzones vind je de cultuurbossen, daar leeft de locale bevolking, vindt houtkap plaats etc. Van 2000 tot 3000 meter zit je in het oerwoud. In dit deel valt veel regen, meer dan 2000 millimeter per jaar. Alles is vochtig en bemost. Het is de enige keer deze reis dat we ’s avonds in de regen moeten kamperen. Ook kun je er wilde apen en fraaie vogels tegenkomen.


Boven de 3000 meter kom je in het gebied van de reuzeheide. Het uitzicht op de Kilimanjaro is indrukwekkend vooral als de berg door de avondzon wordt aangelicht. We bestuderen constant met kijkers de top van de berg met z’n gletsjers, over enkele dagen zullen we daar lopen. Het slechte weer in het oerwoud zijn we ook kwijt, als we hogerop komen zien we zelfs de bewolking die naar het lijkt constant boven het oerwoud hangt.


Boven de 4000 meter kom je in het gebied waar de heide minder wordt en waar de reuze lobelia’s bloeien. Kleine varens en fraaie gele mossen, afgewisseld met bloemen die deze hoogte nog kunnen verdragen bepalen het landschap. Waar we eerst vanaf de Mt Meru de Kilimanjaro bewonderden zien we nu in de verte de Mt Meru


Dan komen we in het hoogste gebied, we naderen de top. De eerste sneeuwvelden zijn in zicht en we kamperen tussen de rotsen. Planten tref je hier niet meer aan. We treffen het met het weer.Natuurlijk is het een stuk kouder maar er staat geen wind en dat maakt het absoluut draaglijk. De mt Meru was 1500 meter lager maar daar hebben we meer kou geleden. We hebben de hele dag gelopen om van 3500 meter naar dit kamp op 4800 meter te komen. Tegen 5 uur ’s middags gaan we slapen want om 11 uur ’s avonds begint de klim naar de top. We willen weer met ochtendgloren boven zijn om de zon boven het Afrikaanse land op te zien komen. Een ander voordeel is dat het zo vroeg ook nog niet druk is op de top. De massa die we onderweg op de Coca Cola route zagen start over het algemeen niet zo vroeg.


En dan…eerst de gletsjers. Huizenhoog torenen ze toch nog boven je uit. Ze vormen zulke recht afgesneden blokken dat je er tegenaan kunt leunen. IJs op de evenaar. En dan te weten dat wetenschappers voorspellen dat deze ijsmassa op termijn verdwenen zal zijn.


Maar dan de top! Natuurlijk de klassieke foto van het welbekende bord dat de top van de Kili markeert. Op de achtergrond is de gletsjer nog net zichtbaar. Wat een voldoening om drie zulke toppen in één trekking te beklimmen.


In Moshi aan de voet van de Kilimanjaro eindigden we deze trek. Zeker geen wereldstad maar met ongeveer 180000 inwoners groot genoeg om toch nog leuk te winkelen en de nodige souvenirs te kopen. Moshi is een relatief welvarende stad wat mede komt door de koffieplantages tegen de hellingen van de Kilimanjaro. Vanuit Moshi werpen we nog een laatste blik op de Kilimanjaro. Deze prachtige trek zit er op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *