Lofoten, Noorwegen

In maart 2014 verbleef ik 2 weken op de Lofoten. De eerste week om te sneeuwschoenwandelen rondom Svolvaer, de hoofdstad van de Lofoten. Dat werd een heerlijke week grotendeels met bijzonder fraai en zonnig winterweer. De tweede week ging op aan fotograferen waarbij we veel mooie plekken op de Lofoten en de aangrenzende eilandengroep Vesteralen aandeden. Het accent van deze presentatie zal liggen op de eerste week sneeuwschoenwandelen.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien ook van de fotografieweek van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Lofoten




Deze kaart geeft de voorgenomen routes aan die we in de buurt van Svolvaer zouden gaan lopen. Eén keer hebben we af moeten wijken omdat de terreinomstandigheden van dien aard waren dat de voorgenomen route te gevaarlijk werd maar het alternatief werd ook een mooie wandeling.


Doordat ik twee georganiseerde reizen aaneensluitend doe zal ik de laatste dag van reis één missen. Dat was een vrij besteedbare dag om Svolvaer te verkennen of iets anders te doen. Door eerder te vertrekken vanuit Holland kan ik deze dag voor de echte sneeuwschoenwandeltocht plakken. Ik benut het eerste deel van de dag om een korte wandeling van 2 uur te maken die me boven Svolvaer brengt en een schitterend uitzicht vanuit de bergen op Svolvaer biedt.


Daarna verken ik het plaatsje zelf. Het eerste dat me opvalt zijn de houten rekken waaraan kabeljauw te drogen hangt. De Lofoten staan bekend om de kabeljauwvangst. De wereldkampioenschappen kabeljauwvissen worden hier ook gehouden. Overal op de Lofoten kom je de rekken met stokvis zoals het ook wel genoemd wordt tegen. Ik heb zelfs stokvis zien hangen aan een droogrek voor wasgoed bij een privé woning! De kabeljauw komt jaarlijks tussen januari en april in de Vestfjord paaien, aangetrokken door de warme golfstroom in deze fjord. Na het paaien is de kabeljauw op z’n best om te worden gedroogd. De eitjes drijven af naar de Barentzzee waar zich de kleine visjes ontpoppen. Zodra de nieuwe generatie na 7 jaar de geslachtsrijpe leeftijd heeft bereikt onderneemt ze de lange reis van 800 km naar de Noord-Noorse kust om op haar beurt het voortbestaan van de soort te verzekeren.


De koppen worden aan een koord geregen en in de lucht gedroogd. Daarna worden ze ofwel naar Nigeria verscheept waar ze als proteïnebom in de vissoep belanden, of tot vismeel vermalen dat o.a. als voeder naar de zalmkwekerijen gaat.


Aan het begin van de middag komt de rest van de groep aan en wandelen we als inloop naar een pier van waaruit we in het donker als dat gaat gebeuren het beste het Noorderlicht kunnen zien. Op het einde van de pier een beeld van de kunstenaar Per Ung genaamd Fiskarkona (Vissersvrouwtje). Samen met een binnenvarend vissersschip vormt het een mooie plaat.


De eerste sneeuwschoentocht start in Kabelvag waar we eerst een rondleiding door het stadje krijgen om vervolgens door de bergen terug te wandelen naar Svolvaer. Het meest opvallende van Kabelvag is de kathedraal, de grootste houten kerk van Noord-Noorwegen.


De eerste sneeuwschoenwandeling van Kabelvag naar Svolvaer is een echte verkenning waarbij we zo nu en dan ook gewoon een helling opstruinen om te zien wat dat brengt. De wandeling brengt ons uiteindelijk bij een fraai uitzichtpunt van waaruit je links uitkijkt over Svolvaer en rechts terugkijkt op Kabelvag en de houten kathedraal.


De volgende dag lopen we wat ik noem een “5-merentocht”. In het totaal steken we 5 bevroren meren over. Al vrij snel lopen we boven de boomgrens op weg naar de mooi gelegen hut Nokkvatnet op 249 meter hoogte (zie hoofdfoto) We lopen door een verstilde wereld, zo mooi!! En dat met strak blauwe luchten, bijna windstil, lichte vorst, mooie bijna ongerepte sneeuw. Echt een voorrecht om hier te mogen lopen!


Aan het einde van de wandeling dalen we weer af naar Svolvaer. Voor we afdalen genieten we opnieuw vanuit een iets andere hoek van het fraaie uitzicht op deze stad omringt door het water.


Die avond rijden we naar het polarlightcentrum in Laukvik. Dit centrum wordt gerund door 2 Nederlanders, Rob en Threes die een goede lezing geven over het Noorderlicht. Het is natuurlijk wel bijzonder dat tijdens de lezing het Noorderlicht ook werkelijk te zien is. Daarvoor wordt de lezing dus echt wel onderbroken.


Op basis van de weersverwachting die voor de komende dagen minder wordt, wordt besloten het programma om te gooien. We zullen vandaag een 690 meter hoge pas oversteken maar op basis van lokaal advies wordt daar van afgezien en gaan we aan de iets eenvoudiger kant deze pas op. Halverwege de helling beslist de gids alsnog dat ook dat te gevaarlijk wordt en keert om. Een fraaie wandeling om een meer heen en door een bos volgt.


Die avond wordt weer Noorderlicht voorspelt. We lopen daarom naar de pier van waaruit dat het beste bekeken kan worden. Voor ik daar aankom fotografeer ik de aangelichte rekken vol stokvis. Ik had overdag al gezien dat daar ’s avonds schijnwerpers op zouden staan en wilde dat ook graag vastleggen.


Alhoewel de aangelichte rekken wel wat lichtvervuiling opleveren is de combi met het Noorderlicht die avond toch wel de mooiste foto die ik maakte, dus uiteindelijk niet op de pier zelf.


De volgende dag volgt een wandeling langs de kust van de Austnestfjorden, de dag begint met wat zon maar veel wind en vrij snel wordt het voor het eerst echt koud. Een echt pad volgen we niet langs deze fjord, het is meer je weg zoeken langs de oevers van het fjord. Daardoor wordt het een leuke struintocht. Nadat we de kust verlaten hebben struinen we door een landschap van lage berkenbosjes en lopen via de oevers van een meer terug naar de inmiddels bekende E10 (de doorgaande weg op de Lofoten) waar we opgepikt worden door de bus om terug te keren naar Svolvaer.


Onze tocht langs de kust levert een ontmoeting op met enkele zeearenden. Machtige vogels zijn het. Een week later tijdens mijn fotoreis zal ik ze van nog dichterbij kunnen bewonderen.


Svolvaer, LofotenDe groep loopt de volgende dag nog een tocht maar ik bereid me die dag voor op mijn vertrek naar de volgende groep waarmee ik de Lofoten al fotograferend verder zal verkennen. Ik neem afscheid van deze sneeuwschoenwandeltocht door een prachtig gebied rondom het mooi gelegen stadje Svolvaer met z’n fraai gekleurde huizen.


Een korte filmimpressie van de sneeuwschoenwandelweek.




3 Responses to Lofoten, Noorwegen

  1. leroy annie says:

    Dag Nico,
    Een prachtig foto/filmverslag van de Lofoten sneeuwwandelweek.
    Op die manier laat je me de schoonheid herbeleven en de rust en ruimte voelen.
    Het is heerlijk stappen op die ‘flappers’, als er voldoende sneeuw is.
    Jou weergave in beeld en beweging is professioneel “af”gewerkt.
    Van harte dank.
    Groetjes, Annie

  2. Astrid says:

    Hallo.
    Met welke organisaties heb je deze reizen gemaakt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *