Montferlandse Toppen

Tijdens het wandelen van het Noaberpad overnachtte ik enkele nachten op een camping in Montferland. Bij de receptie van de camping zag ik een routekaart “Montferlandse Toppen Wandelroute”. 42,2 km, 18 toppen, 500 hoogtemeters, grensoverschrijdend! Kijk, dat is inspirerend voor een bergwandelaar als ik ben. Waar vind je 500 hoogtemeters bij elkaar in Nederland. Daarvoor kom je terug. En het was echt de moeite waard. Ik liep de tocht in de herfst. Werkelijk een schitterend seizoen. Prachtig gekleurde bossen, heuvel op en heuvel af. Mooie zonsopkomsten, mistige ochtenden. In 2 dagen liep ik de route en ik heb genoten.



Inspirerende namen hebben die toppen. Van Galgenberg naar Peerkes Bult, Kale Jacob, Keurvorstenheuvel, Paosbult en ga zo maar door. Heel mooi bedacht zijn de topborden. Het digitale tijdperk dringt door tot in de bossen! Je kunt op de toppen via je mobiel een QR-code scannen, dan krijg je op je mobiel info over de top waarop je staat. Maakt de route ook heel geschikt om met kinderen te doen. De route is erg goed bewegwijzerd, alleen in het stadje Elten liep ik even vast daar werd ik rechtsaf gestuurd door de bewegwijzering terwijl dat linksaf richting Hoog-Elten moest zijn. Maar met behulp van de kaart heb je dat snel genoeg in de gaten.


Ik start weer vanaf dezelfde camping bij Stokkum en wandel eerst richting Elten, het grensoverschrijdende deel. Daarmee komt ook meteen één van de hogere bergen aan de beurt. De Elterberg, 83 meter hoog. Onderweg passeer ik een weilandje met een paar schapen. Eerst dacht ik, vorst aan de grond, maar het bleken allemaal vochtige spinnenwebben te zijn.


Elten is een stadje dat aan drie zijden ingesloten is door Nederland. Het heeft na de oorlog ook een tijdje tot Nederland behoord maar is in 1963 teruggegeven aan Duitsland. Op de top van de Elterberg staat de Sant Vitus Kirche hier afgebeeld op de foto.


Vanuit Hoog-Elten wandel je richting de Hulzenberg. Hier tref je een prachtig stukje heidegebied aan, alhoewel de heide niet meer in bloei stond gaven de herfsttinten toch een bijzonder accent aan dit kleine stukje heideveld.


Dit heidegebied wordt begraasd door schapen.


Bergherbos zoals het natuurgebied heet, kent een gevarieerd bos omringd door kleinschalige akkers en grasland. Dat maakt de tocht ook verrassend. Je ziet telkens iets anders. En als dan in de verte net even een ruiter te paard door het zonlicht gevangen wordt en je kunt dat vastleggen maakt mij dat blij.


Fraai op de route vlak na Peeskes Bult, een topje van 69 meter hoog, ligt de uitspanning Peeske. Tijd voor koffie met gebak. De uitspanning ligt aan een mooi bosmeertje. Hier is het trouwens ook oppassen met de route. Blijkbaar heeft men eerst de kaart gemaakt en daarna de routebordjes geplaatst en toen gekozen om de bordjes anders te plaatsen. Als je hier de kaart volgt raak je de route kwijt. Hier dus strikt de borden volgen.


Een fraai uitzicht op de kerktoren van Beek word je geboden vlak nadat je de Peekesweg (verbindingsweg tussen Beek en ’s Heerenberg) bent overgestoken.


Vroeg opstaan loont zich ook in dit gebied Eén ochtend kenmerkt zich door ochtendmist en dat kan heel mooi zijn vooral als de zon z’n best doet om erdoor te komen. Net buiten de camping kan ik 2 reeën vastleggen waarvan er 1 mooi afgetekend staat in de ochtendmist (even op de foto klikken voor een uitvergroot beeld).


Dag twee start ik in ’s Heerenberg waar ik begin met een rondje rond het kasteel Huis Bergh. bijzonder fraai in de vroege ochtendzon met de herfstkleuren.


Heuvel op, heuvel af over diverse toppen zoals de Galgenberg en de Mengelenberg.


Na verloop van tijd wandel ik Zeddam binnen. Vlak voor de Paosbult een heuse top van 37 meter hoog fotografeer ik deze molen.De molen van Zeddam is een nog werkende, middeleeuwse torenmolen en behoort tot de oudste gemetselde molens van West-Europa.


Alhoewel het al een beetje op z’n eind loopt valt er hier en daar nog te genieten van paddenstoelen.


Een mooi uitzichtpunt over de verre omgeving heb je vanaf de top van de Kale Jacob. Het uitzicht strekt zich bij goed weer uit van Didam tot Doetinchem en ook de Posbank kun je zien liggen.


Ik kan ontzetten genieten van fraaie oude bomen zoals deze beide volwassen exemplaren die ik passeerde vlak voordat ik bij het hoogste punt van de route aankwam, namelijk de Hettenheuvel, een top van 92 meter hoog.


Met een laatste “vroege ochtendfoto” neem ik afscheid van deze mooie sfeervolle tocht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *