Kleurrijk IJsland

In 2010 liep ik een sneeuwschoentrekking in Zuid-IJsland, Landmannalaugar. Naar aanleiding van alle verhalen over de prachtige kleuren in Landmannalaugar tijdens de zomer nam ik me voor in de zomer terug te komen. In 2015 was het dan eindelijk zover. Het doel was weer Zuid-IJsland waar ik via een groepsreis van Djoser vanuit drie campings wandelingen zou maken. De laatste camping was Landmannalaugar… en alle verhalen bleken waar te zijn. Wat heb ik genoten van de prachtige kleuren in die streek. Maar ook de wandelingen die we maakten vanuit de vallei Thorsmörk en het nationaal park Skaftafell waren zeer de moeite waard. Indrukwekkend was b.v. de wandeling naar de vulkaan Eyjafjalljökull die in 2010 tot uitbarsting kwam, een uitbarsting die ik vanaf afstand kon waarnemen tijdens de sneeuwschoentrekking in 2010. Om dan nu op de nog dampende lava te kunnen gaan zitten en door 1 van de 2 kraters te lopen vond ik een bijzondere ervaring.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Ijsland


Na aankomst in Reykjavik eerst nog een paar uur genieten van een zonnig Reykjavik, eten, slapen en de volgende ochtend klaar voor vertrek. Ik kijk een beetje raar aan tegen de bus die voor komt rijden. Moet dat ding het gaan doen met al die doorsteken in wild water die ik me van 2010 herinner. Maar het grommende monster blijkt een krachtpatser te zijn die met de IJslandse chauffeur Pieter achter het stuur ons overal brengt waar we willen zijn. Het weer zit mee deze week in die zin dat er weinig regen valt. Wel veel bewolking en met 10/12 graden is het niet echt warm maar voor IJslandse begrippen prima weer.


Onderweg naar Thorsmörk doen we enkele hoogtepunten aan. Dit is normaal gesproken niet mijn ding, ik mijd juist de toeristische hoogtepunten, laat mij maar uitstappen en wandelen maar ja, je zit in een georganiseerde groepsreis en dan moet je wel mee. Toch was het wel indrukwekkend, ondanks de massa toeristen, om de Geysir te zien spuiten en de drietrapswaterval van Gullfos te bekijken.


Aan het einde van de middag draaien we een weg in die al gauw een veredeld grindpad wordt. Een uur lang rijdt de krachtpatser grommend door allerlei kleine riviertjes en hobbelt over het pad richting de camping. De foto geeft dit gebied in de avond weer als de zon de wolken doet kleuren en alles de bekende blauwe zweem heeft.


De eerste wandeldag lopen we aan de noordkant van de vallei en beklimmen de 458 meter hoge Valahnnukur van waaruit je een schitterend uitzicht hebt over de vallei (foto). Het is een redelijk eenvoudige wandeling, perfect om mee te beginnen.


De volgende dag komt de eerste echt pittige wandeling. Een fraaie tocht omhoog via de pas Fimnvörduháls naar de vulkaan de Eyjafjalljökull die in 2010 tot uitbarsting kwam. Boven aangekomen voelt het lavaveld nog warm aan als je gaat zitten, het wordt van binnenuit verwarmd; een beetje damp slaat er zelfs nog af. En dat terwijl je naar de lager gelegen krater kijkt die vuur spuwde maar die nu vol sneeuw ligt. De herinnering aan de uitbarsting van 2010 komt boven. Die maakte ik op afstand mee toen ik vanuit het achtergebied van Landmannalaugar op de uitbarsting neer keek. Bijzonder!


De vele sneeuwvelden die we op deze tocht moesten oversteken waren niet mals en voor mij ook onverwachts. Zoveel sneeuw had ik niet verwacht. Normaal gesproken bind ik dan de stijgijzers onder maar die had ik niet eens bij me. Op zich viel het wandelen over de sneeuw nog mee behalve bij sommige hellingen die een grotere hellingshoek hadden. Maar rustig zigzaggend afdalen waren ook die goed te nemen.


De terugtocht werd een prachtige hoogtewandeling met schitterende uitzichten en grillige rotsmassieven. Steeds keek je weer uit over het prachtige groene dal met veel mossen en beneden de rivier met z’n zwarte oevers. Dat is toch wel het verschil met de Alpen waar je op deze hoogte onder de boomgrens zit en vaak een afwisseling van bossen en weilanden hebt. Door het klimaat ligt de boomgrens hier bijna op zeeniveau en dan nog worden de bomen niet hoog.


Het eerste kamp zit er op. Door naar het nationale park Skaftafell met onze bekende rode bus. Onderweg doen we de vogelrotsen van Dyrholaey nog aan waar de papegaaiduikers af en aan vliegen.


De eerste dag in het park Skaftafell staat een wandeling op het programma die we vanwege de weersverwachting omzetten naar de volgende dag. In plaats daarvan rijden we naar Jökulsárlón voor een bezoek aan de met ijsschotsen bezaaide langune. Langs het meer dat rechtstreeks uitkomt in zee is het prachtig wandelen en vooral ademloos fotograferen en kijken. Wat een schoonheid. In de lagune zelf is het water roerloos en drijven de van de gletsjer afkomstige brokken ijs statig in het water. Aan de zeezijde is natuurlijk veel golfslag, dat levert me nog natte voeten op in mijn enthousiasme om net die ene speciale foto te maken. Dit werd vastgelegd door een medereizigster Carla. Leuk om dat moment terug te zien op foto.


De Noordse Sternen vliegen af en aan om hun jongen te voeden, ze moeten broederlijk samenleven met de vele toeristen ter plekke, zo nu en dan leidt dat tot schijnaanvallen als je te dichtbij komt. Ook steken met regelmaat zeehonden de kop op uit het water.


Svinafellsjökull; IJslandOp de terugweg stoppen we bij de gletsjer Svinafellsjökull om die te bekijken. Alhoewel het nog steeds zwaar bewolkt is levert dat toch mooie beelden op. Zeer indrukwekkend. Nadat we een beetje langs de gletsjer gewandeld hebben besluit ik het laatste stuk naar de camping terug te wandelen via de andere gletsjer die zich nog tussen onszelf en de camping bevindt. Dat levert nog een wandeling van ongeveer 2 uur op.


Skaftafellsjökull; IJslandVan een afstand lijkt het of de gletsjertongen geleidelijk overgaan in het water maar als we er dicht voor staan blijken het echt metershoge brokken ijs te zijn die uit het gletsjermeer omhoog steken. De wandeling terug gaat grotendeels dwars door het landschap, we volgen de gletsjerrivier totdat we er bij een brug over kunnen en lopen over het zacht verende gekleurde mos terug naar de camping.


De volgende dag staat de beklimming vanaf zeeniveau naar de top van de Kristínartindur van 1152 meter hoog op het programma. Vanaf de top moet je een prachtig uitzicht hebben op de gletsjer Skantafellsjökull in de diepte. Het is droog maar alles zit nog potdicht. We lopen in de mist naar een punt halverwege waar je kunt beslissen om al dan niet naar de top te gaan of onderlangs de berg te lopen. Krijgsraad volgt gaan we onderlangs want je ziet toch niks of bovenlangs. Ik heb de hoogtelijnen bekeken op de kaart, die liggen nog redelijk uit elkaar dus al te moeilijk kan de klim niet zijn en kies ervoor bovenlangs te gaan, ik krijg in eerste instantie 2 wandelaars mee. Op het moment dat we willen vertrekken breekt het echter even iets open en krijgen we een voorproefje hoe het eruit zou kunnen zien als het openbreekt. Opeens gaat de hele groep toch maar mee naar boven.


Kristínartindur; IJslandHet blijkt een gouden greep te zijn. Op het moment dat we op de top zijn breekt het helemaal open en kijken we in no time aan tegen een prachtige gletsjer afstekend tegen een blauwe lucht en zich oplossende wolkenflarden. Tevreden kunnen we via de doorlopende route de rondwandeling afmaken.


Op de terugweg naar de camping doen we nog een kleine waterval aan. Het bijzondere aan deze waterval is wat geologen noemen een lavaorgel. De foto verklaart deze naam volledig zou ik zeggen.


En dan kunnen we door naar Landmannalaugar, het land van de gekleurde bergen. Nog even afscheid nemen van de gletsjer badend in de ochtendzon en dan weer opbreken en in het rode gevaarte.


Voordat we Landmannalaugar bereiken gaan we eerst nog naar Eldgjá (vuurkloof). Dit is met een lengte van 30 km de grootste vulkanische kloof ter wereld. Nadat we richting de waterval geklommen zijn wandelen we via de kloof een paar kilometer terug naar de bus. Even een uurtje de benen gestrekt na al het gehobbel door het gebied dat alleen toegankelijk is met 4-wheel drive.


Het is druk op de camping van Landmannalaugar. Ik zie voor het eerst de pastelkleurige bergen op de achtergrond. Nu maar hopen dat de zon morgen schijnt zodat de kleuren nog beter tot hun recht komen.


Alle geluk van de wereld. Als we op stap gaan breekt aarzelend de zon door en beschijnt, terwijl wij het eerste lavaveld doortrekken, de gekleurde bergen op de achtergrond. Dit belooft wel héél mooi te worden.


We lopen de tocht die ik 5 jaar geleden ook als sneeuwschoentocht liep, toen trok ik ook nog een slee vol bepakking door de bergen. We gaan richting de Hrafntinnuskerhut over een pad dat onderdeel is van een bekende LAW. Om ons heen veel stoombronnen, grote sneeuwvelden en de pastelkleurige bergen. Yes… hier ben ik voor gekomen!! (zie hoofdfoto bovenaan).


Als we teruglopen wordt de lucht langzaam dreigender. Het zal gaan regenen. De zon schijnt nog en daardoor steken de bergen mooi af tegen de steeds donkerder wordende lucht. Gelukkig hoeven we alleen het laatste half uur in de regen te lopen. We komen heelhuids weer beneden in het kamp.


De laatste dag staat er geen vaste wandeling gepland maar kun je zelf invullen. Mijn plan staat al vast, weer vanuit mijn sneeuwschoenwandelreis. Toen wandelde ik in een sneeuwstorm naar de explosiekrater Ljótipollur. Veel zag ik daar niet van door de sneeuw maar wel hoorde ik het verhaal dat dit in de zomer een mooi punt zou zijn. Diepblauw kratermeer en mooie rode wanden. Terugkomen dus! Ik krijg de hele groep mee zodat het toch een gezamenlijke wandeling wordt. En het klopte, zeer de moeite waard als laatste wandeling vooral als de zon de rode hellingen beschijnt.


We wandelen over de kam rondom de krater. Aan de ene kant de krater met z’n mooie blauwe meer, aan de andere kant de brede rivierbedding met veel kleine waterstromen. Deze rivierbedding zal in het voorjaar waarschijnlijk helemaal vol staan met water.


De laatste avond, ik wandel nog even een uurtje de Graenagil in, een kloof met groene wanden vlak achter het kamp. De reis zit erop. Heeft het gebracht wat ik verwacht had? Ja zeer zeker, zelfs beter dan ik verwacht had door de weinige regen. IJsland was me goed gezind.


Wil u meer weten over deze reis van Djoser klik dan op onderstaande link


link naar reisbeschrijving Djoser.

8 Responses to Kleurrijk IJsland

  1. marijke Kloek says:

    Allemachtig Nico, wat een foto’s!! Van Hanneke en Rob had ik al veel gezien en was zeer onder de indruk. Jij doet er nog een flinke schep bovenop. Schitterend vastgelegd, mijn complimenten!!

  2. Margareth says:

    Heerlijk om al die mooie plekken weer te zien waar wij ook zijn geweest in 1998
    En toen hadden we nog geen digitale camera, dus zo heel veel foto’s hebben we er niet van, maar wij zijn overal geweest wat hier beschreven staat.
    Prachtige foto’s
    Groetjes

  3. annet says:

    Wij zijn in juli twee weken in ijsland geweest. Een schitterend land. Wij hebben voor de ringweg gekozen met de diverse landschappen

  4. Marja says:

    Gaaf! Nu ik je foto’s zie vind ik het helemaal jammer dat wij Landmannalaugar, zelfs met 4×4, niet in konden eerder dit jaar vanwege de sneeuw!
    Schitterende reportage, Nico!
    Het is niet zozeer IJsland, alswel de weergoden die je goed gezind zijn (en dat wel vaker tijdens je wandelingen)! Juist dat maakt deze site zo fraai.

    • Nico Kloek says:

      Ja jammer dat jullie niet in Landmannalaugar konden komen. Was echt de moeite waard. En over die weergoden… ook waar. Ik denk wel eens, hoe komt het toch dat het me steeds lukt om redelijk weer uit te zoeken.

  5. Jorieke says:

    Leuk verhaal! Bijzonder met dat rode busje rond te toeren lijkt me. En leuk dat je dan tot twee maal de toe de hele groep meekrijgt voor een bepaalde wandeling.

  6. Tina says:

    Prachtige rapportage Nico, lekker nagenieten. Wat was het een mooie reis. Groeten van Tina

  7. Marjolein says:

    De foto’s had ik al een keer gezien, maar ze blijven errug mooi. Ook leuk om het verhaal erbij te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *