Jordanië

Werkelijk een prachtig land Jordanië. Prachtige natuur vooral, ik heb door een heerlijk klovengebied gelopen waar ik me kon vergapen aan allerlei bijzonder gekleurde en gevormde rotsen, het wandelen in de Wadi-Rum vooral bij zonsopkomst en zonsondergang was om helemaal stil van te worden. Daarnaast een schitterend werelderfgoed Petra, stad uit de oudheid. Maar zoveel meer… De Bijbelse cultuur met o.a. Mount Nebo de berg van Mozes van waaruit je bij goed weer zicht hebt op Bethlehem, Jericho en de Dode Zee. Oude Bijbelse geschiedenis dus. En de meer recente geschiedenis van dat land komt tot leven als je ook nog het boek “Koningin Noor” leest. Zeer indrukwekkend verhaal van een bijzonder vorstenechtpaar dat veel van wat ik daar gezien en gehoord heb o.a. van onze Jordaanse gidsen in een context plaatst. Bijzonder land met een bijzondere natuur en cultuur. Op de hoofdfoto de Wadi Rum bij zonsondergang.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Jordanië




De eerste dag na aankomst is een reisdag, per bus onderweg naar een bedoeïnenkamp vlak bij Petra, waarbij we een paar bekende plaatsen aandoen. De antieke stad Madaba is de eerste stad. Deze stad staat bekend om zijn mozaïekvloeren waarvan het mozaïek “de Kaart van Palestina” (foto) in de Grieks Orthodoxe baseliek St. Georgius de bekendste is.


Mount Nebo is de tweede bekende plaats. De berg van Moses. Bovenop de berg een uitzichtpunt van waaruit je bij helder weer bekende plaatsen als Bethlehem en Jericho kunt zien liggen.


Aan het einde van de dag komen we in het donker aan in een sfeervol verlicht Bedoeïnenkamp. Pas de volgende dag zien we echt de grillige rotspartijen die ons omringen. De eerste kennismaking met het zachte gesteente in z’n vele grillige vormen en kleuren.


Op de toegangsweg naar de ingang van de kloof naar Petra wandelen we langs bijzondere blokken, zgn Djinn Blokken. Deze stenen zijn waarschijnlijk graven daterend uit de 1e eeuw na Christus.


Dan betreden we de Siq een indrukwekkende kloof veroorzaakt door een aardbeving, het begin van een 4 kilometer lange route die ons naar het hart van Petra zal brengen. De roze stad van de Nabateeers die zich in de III eeuw v. Christus ontwikkelde. De zon speelt met de kleuren in de smalle kloof. Om te voorkomen dat deze kloof zal vollopen bij slecht weer is er een compleet waterstelsel gebouwd, het water wordt via dat stelsel om de kloof heen geleid.


Aan het einde van de kloof is daar dan opeens het beroemde doorkijkje vanuit de kloof naar de Khasnè waarvan men veronderstelt dat dit het graf van een koning moet zijn geweest.


De Khasnè dan in volle glorie. Het bewerken van de stenen tot dit soort prachtige beeldhouwwerken gebeurde altijd van bovenaf werkend naar beneden toe. Het is de eerste graftempel waar er nog veel zullen volgen deze dag.


De Romeinse invloed zie je het beste aan het Amphitheater waar in hoogtijdagen 6000 toeschouwers in konden. Om dit theater te kunnen bouwen moesten er in de 1e eeuw na Christus heel wat graftombes wijken. De kloof is dan veel wijder geworden en even later ontvouwt zich de echte stad Petra.


Aan het einde van de ochtend hebben we de 4 km lange route langzaam rondkijkend bekeken. In de middag wandelen we door het achtergebied waar gelukkig veel minder toeristen komen. De prachtige kleuren van de rotsen komen haast onwerkelijk over. Via oude uitgesleten trappen dwalen we door het gebied. Je raakt er niet op uitgekeken. Alhoewel ik niet iemand ben die toeristische hoogtepunten zoekt was ik van deze stad zeer onder de indruk. Helemaal onderaan deze presentatie een drietal filmpjes waaronder een impressie van Petra.


De volgende morgen worden we na een korte rit met de bus afgezet en kan onze trekking beginnen. Alhoewel ik gehoord had dat ik in een bijzonder gebied zou gaan lopen overtrof de natuur daar mijn stoutste verwachtingen. We dwalen een week door een bijna onwerkelijk aandoend gebied. Het gesteente in dit gebied is erg zacht en daardoor uitgesleten tot soms bizarre vormen. Voeg daar de fraaie kleuren bij en volop zon die rotsen belicht en je hebt een pracht van een mix. De trekking is niet zwaar maar kende een pittig begin. Al vrij snel na de start zoeken we ons een weg over een bergrug (zie foto) die net een gatenkaas is. Het is klauteren geblazen.


Onderweg zo nu en dan een rondtrekkende nomadenfamilie met hun kudde.


In zo’n tent leven dan complete families, op de foto een in het zwart geklede moeder met haar 2 kinderen voor de tent waar de was te drogen hangt.


Kamperen aan de voet van krijtrotsen. Normaal gesproken heb je in deze periode (einde jaar) koude nachten maar dat viel deze trekking gelukkig mee. Geen enkele nacht vorst gehad, het bleef bij een graad of 5 volgens mij en dat is prima te doen met goed materiaal.


Je wandelt door een kloof en opeens een bijzondere rotsformatie waarbij het zachte gesteende een brug heeft gevormd. Op de foto staat onze Jordaanse gids die zo “de menselijke maat” fraai aangeeft.


Het gebied wisselt sterk. Zo loop je door een diepe kloof en zo kun je een hoogvlakte bereiken waar de uitzichten wijdser zijn.


Het kleurenspectrum blijft je verwonderen.


We wandelen door een droge rivierbedding als de figuur op deze foto me opvalt. Ik zag er een vrouwenhoofd in maar iemand anders de kop van een schildpad. Gevormd door weer en wind in het zachte gesteente.


Ik zag er een roos in. Ook weer door de natuur gevormd.


Tijdens de wandeldagen zo nu en dan pauze, dan komt de ketel uit de rugzak van de gids, wat brandbaar materiaal bij elkaar sprokkelen en thee zetten.


Een indrukwekkende passage met een aantal “keurig gestapelde” rotsen. Op de voorgrond een rots in de vorm van een bank.

De bank nader bekeken.


Kamperen in een zeer brede rivierbedding. Op een afstandje passeren enkele lokale bewoners op hun ezels.


Deze Jordaniër vond het goed dat ik hem fotografeerde. Woonde in een grote tent aan de rand van een droge rivierbedding. Zijn al wat grotere dochter stond op een afstandje toe te kijken hoe pa gefotografeerd werd.


De laatste dag van dit eerste deel van de trekking zijn het veel krijtrotsen die we passeren. Prachtige kloven zo nu en dan maar een meter breed gaan we doorheen.


De laatste overnachting vlak voordat we ons wandelgebied verleggen naar de Wadi Rum is een voorbode van wat ons daar te wachten staat. Woestijnzand dus. Op deze plek vieren we ook de overgang van 2012 naar 2013. Een mooie plek om zoiets te doen.


De volgende dag een paar uur rijden. We wachten in het kamp op de auto’s die ons op moeten halen maar die komen nog niet zo snel. Een paar uur later arriveren ze, men verdacht ze van smokkelen en ze werden door militairen tegengehouden. Drie uur later dan gepland na eerst ook nog inkopen te hebben gedaan in een klein dorpje zijn we weer aan de wandel, nu in de beroemde Wadi Rum.


Veel komt er van wandelen niet meer die eerste dag, na 2 uurtjes lopen slaan we bij ondergaande zon ons kamp op in de woestijn.


Als de tent staat meteen de rotsen achter onze tent omhoog om de ondergaande zon te fotograferen. Eén van de reisgenoten maakt een andere keuze en wandelt de ondergaande zon tegemoet.


Het zijn de mooiste momenten van de dag. Zonsopkomsten en zonsondergangen. Alles gloeit dan in de woestijn.


Ook al draag je hoge schoenen, toch schep je zand in de woestijn. Teenslippers of blote voeten zijn wellicht nog gemakkelijker dan die zware bergschoenen.


Onze route brengt ons langs een waterput die kennelijk veel bezocht wordt. Talrijke sporen van kamelen langs dit stuk van de route.


Alhoewel ik het eigenlijk niet verwacht had toch nog een herder met zijn kudde in de Wadi-Rum. We zitten ook niet echt ver van de bewoonde wereld dus het weinige dat er nog voor de schapen te vinden is wordt wel opgehaald.


Blijkbaar een bekende plek deze prachtige boog in de Wadi Rum. Als we er net zijn komt er eerst een terreinwagen met een aantal Jordaniërs aan voor een fotoshoot, daarna wandelt een kamelendrijver met 2 kamelen onze kant op.


Ze passen in het landschap deze kamelen alhoewel ze met de huidige moderne zware vervoersmiddelen minder ingezet zullen worden.


Deze laatste wandeldag profiteren we maximaal van de beschikbare tijd. Aan het einde van de middag naderen we ons kamp, de zon staat al aardig laag.


Onze laatste avond in de Wadi Rum is in een prachtig kamp, door de avondzon aangelicht en een groot zandduin vlak voor het kamp. Vanaf het zandduin nam ik de hoofdfoto van deze presentatie.


Bovenop het zandduin gezeten is het nog één keer genieten van de ondergaande zon.


De volgende morgen moeten we bij zonsopkomst nog 2 uur wandelen om aan te komen bij een grote weg met een spoor waar een bus op ons wacht.


Dat spoorwegen onderhoud vragen blijkt wel uit deze foto. De problemen zijn echter in Jordanië van een andere orde dan in Nederland geloof ik.


Op de terugweg naar Amman bezoeken we nog de Dode Zee, dat moet je natuurlijk meegemaakt hebben om niet te hoeven zwemmen maar je gewoon laten drijven.


Ik sluit deze presentatie af met een drietal filmpjes die ook een leuk beeld geven van deze fraaie tocht.


Impressie van de stad Petra:



Impressie van de trekking door het klovengebied



Impressie van de Wadi Rum


One Response to Jordanië

  1. Klaske says:

    DAg Nico

    ik dacht eens even kijken, waar jij de laatste tijd geweest bent. Herkenning: met HT naar Jordanië vlgs mij. Wat is het daar mooi he? Ik was er vorig jaar ook.
    Heb je nog grote plannen voor komend jaar?

    Veel wandelplezier

    Groeten van Klaske