Istanbul

Een stedentrip, wandelend door Istanbul. Een metropool die zeer zeker de moeite van een bezoek waard is, Moskeeën, de Bosporus, kleine winkelstraatjes, de Kruidenbazaar, eten op een terras, de waterpijp, genieten van zang en dans, ’s avonds in het donker flaneren. En reken maar dat een dag wandelen door de stad minstens zo vermoeiend is als een dag bergwandelen!

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Istanbul


Een eenvoudig hotel in een achterafstraatje in de wijk Sultanahmet vlakbij de Blauwe Moskee en de Haghia Sophia, met een mooi dakterras waar je kunt ontbijten met uitzicht over de zee van Marmara en op de begane grond nog een fijn terras om even bij te komen na weer een dagje Istanbul. Vriendelijke mensen in de bediening, gratis internet. Prima! Vóór het hotel een paar simpele banken waar onder een fraaie oleander autochtone bewoners van het zonnetje genieten. En na twee dagen ontdek je dat in het gele gebouw iets verderop, met de reclame van Irvan Textile, een groothandel huist die best wel wat wil verkopen aan die enkele particulier die binnenloopt.


De eerste ochtend na aankomst. Een gids voor een eerste rondleiding gehuurd. Prima initiatief blijkt want op die wijze wordt je op snelle wijze wegwijs gemaakt. Het is zondagmorgen, de Grand Bazaar is gesloten maar gelukkig zijn er voldoende winkels open en later blijkt ook dat de kruidenbazaar wel te bezoeken is. In de eerste verkenning lopen we op kouzenvoeten en met een omslagdoek om de blote benen te bedekken, een moskee binnen die we later niet meer teruggevonden hebben, maar met een bijzonder fraai interieur met blauwe tegels, aarderode vloerbedekking en prachtige kroonluchters. Ook de buitenkant is fraai met pilaren in een prachtige symetrische lijn.


De Brug. Een boekenweekgeschenk van Geert Mak. Verkopers van allerlei artikelen proberen hun handel te slijten. Maar vooral de vissers die hun dagelijkse kostje bij elkaar vissen. Je leest het boek, maar als je dan over die brug loopt en al die vissers ziet die hun hengel over de brugleuning werpen om sardines te vangen dan wordt het boek werkelijkheid. Vandaag was het de dag van de dikke sardines schrijft de eerste bladzijde van het boek. Dat was niet onze dag maar we hebben zeker sardines zien rondzwemmen in de emmers die de vissers bij zich hadden.


De Galatatoren, gelegen op de heuvel Beyoglu ten noorden van de Gouden Hoorn, is een 60 meter hoge toren die stamt uit de zesde eeuw en gebouwd is om te dienen als toezichthouder op de scheepsvaart. Vanaf de top hebt u een prachtig zicht op de skyline van Istanbul die, zoals de tweede foto in de serie laat zien, echt niet alleen gedonineerd wordt door Moskeeën en minaretten maar ook door moderne hoge gebouwen. De toren heeft in de loop van de tijd ook dienst gedaan als gevangenis, marinedepot en als brandtoren.


Onderstaand filmpje geeft een beeld van het uitzicht vanuit de top van de toren.





s Morgens zit je boven op het dakterras, genieten van de zon, een heerlijk ontbijt en om je heen de geluiden van de zeevogels. Uitzicht over de zee van Marmara van waaruit je de Bosporus en de Gouden Hoorn in kunt varen. De vogels zijn fascinerend om te volgen, mooie cirkels draaiend in de lucht, zoekend naar wat eten, of rustig zittend op een dak om net als wij te genieten van het leven.


Tja… en dan die andere stadsvogels… de duiven. Overal en altijd kom je ze tegen. In Istanbul verdienen mensen er zelfs hun brood mee zoals op bijgaande foto’s te zien is. Vlak voor een moskee tref je verkopers en verkoopsters van vogelzaad aan, toeristen kopen dat en voeren het zaad vervolgens aan de duiven.


De Haghia Sophia is een meer dan 1400 jaar oude moskee. De moskee is niet meer in gebruik als moskee maar is een museum. Samen met de Blauwe Moskee domineert het de wijk Sultanahmet. De moskee die van oorsprong een kerk was, is in de 15e eeuw door de Osmanen verbouwd tot een moskee, met minaretten, tomben en fonteinen.


Het interieur van de Haghia Sophia is ontworpen als een aardse afspiegeling van het paradijs zegt het boek. Zeker is dat je onder de indruk komt van de enorme ruimte. De gigantische koepel bereikt een hoogte van 56 meter. Wat verder opvalt is de vergane glorie met mozaïeken die grotendeels verloren zijn gegaan. Ondanks het verbod om te flitsen bij het fotograferen doen veel toeristen dat toch en dat komt de mozaïken niet ten goede.


De Blauwe Moskee een magische Moskee, Vooral ’s avonds als de moskee wordt verlicht is dat een prachtig schouwspel. Toeristen en autochtonen zitten op de rijen bankjes van waaruit je zowel de Blauwe Moskee als de Haghia Sophia kunt zien. Als dan s’avonds ook nog de oproep tot gebed weerklinkt vanuit de vele luidsprekers heeft het geheel echt iets sprookjesachtigs. Overal verkopers die van alles proberen te verkopen, maiskolven zijn geliefd, strengen met ronde broodjes, kleurige doeken etc.


De Blauwe Moskee is nog in gebruik als moskee. Ze dankt haar naam aan de fraai gedecoreerde blauwe Iztekentegels. De moskee is gebouwd tussen 1609 en 1616 door de architect van de Sultan, Mehmet Aga. Vooral de brandgeschilderde ramen in combinatie met wederom de prachtige kroonluchters vallen op.


Iedere fotograaf heeft zo zijn thema’s. Ik kan het nooit laten om banken op de foto te zetten, soms omdat er mooie mensen op zitten en soms omdat de bank mooi is. In Istanbul trof ik toch wel een bijzondere bank in de vorm van een boek. Prachtig uitgevoerd, de openliggende bladzijde (zitvlak) beschreven en de op de achterzijde van de bank de titel van het boek. Aan de voor- en zijkant waren de bladzijden zelfs uitgesneden. Mooi kunstwerk!


Uit eten gaan is een beleving in Istanbul. Doordat het steeds bijzonder fraai weer was hebben we heerlijke avonden op terrasjes doorgebracht. De ene keer bij een luxe visrestaurant, de volgende keer op een wat eenvoudiger terras maar wel met dansende derwisjen. Soms is een restaurant alcoholvrij, maar als je dan nadien nog gaat flaneren kun je neerstrijken op een terras waar wel wordt geschonken. En ook al zijn we allebei niet-rokers… als je in Istanbul bent dat is uitbuiken met de waterpijp erbij zeer fijn.


Onderstaand een filmpje van een dansende derwisj.





De Kruidenbazaar is een spelonkachtige markt die zeker een bezoek waard is. De kruiden in prachtige kleuren, de Turkse zoetwaren, een grote keuze aan noten en zaden. Alles geurt en kleurt op deze markt. En als je even rusten wilt kan dat op een mooi plein met cafés van waaruit je prachtig alle mensen kunt observeren.


We bezoeken natuurlijk ook de Grand Bazaar. Het is een labyrint van straten waar je makkelijk verdwalen kunt. We kopen er onze souvenirs, onderhandelen over de prijs, komen via kruip door, sluip door routes terecht in kleine werkplaatsjes waar werklieden de spullen maken die in de winkeltjes in de bazaar gretig verkocht worden.


We gaan met de veerdienst de Bosporus op om Istanbul ook van die kant te bekijken. Varen achter grote zeewaardige vrachtboten aan die de Bosporus doorsteken op weg naar de Zwarte Zee. Een fraaie boottocht die eindigt op een eiland van waaruit je uitzicht hebt op het punt waar de Bosporus overgaat in de Zwarte Zee.


Comments are closed.