IJsselvallei

De meerdaagse NS wandelroute IJsselvallei begint in Zutphen en loopt via Deventer naar Olst. Een prachtige route die ik al meerdere keren gelopen heb. Het was altijd al mijn voornemen om dit ook eens te doen als het hoog water is en toen ik in januari 2012 vanuit de trein een mooi uitzicht had over de ondergelopen uiterwaarden ben ik het weekend daarop er opuit getrokken. De eerste wandeling was het weer grijs, het was koud maar de uiterwaarden waren mooi. Het tweede deel was een week later, strenge vorst en ik wilde ook de zon zien opkomen boven de bevroren uiterwaarden. Om 5.30 uit bed dus en om 07.45 had ik m’n plekje gevonden langs de IJssel en kon gaan wachten tot 8.19 het moment waarop de zon zou opkomen. Schitterend, een gouden moment.





De route begint bij het station van Zutphen. Direct vanuit het station steek je de brug over de IJssel over en goed is te zien hoe hoog het water staat. Wel iets lager dan toen ik er een week daarvoor vanuit de trein naar keek maar toch nog echt hoog water. Deze foto is genomen nadat ik de brug over was en geeft op de achtergrond zicht op de hanzestad Zutphen.


De route naar Deventer gaat grotendeels over de buitenste dijk van de IJssel. Tussen de IJssel en de dijk zitten dan veel weilanden die als uiterwaarden dienen als de IJssel hoog staat. Uiteraard zijn ze nu niet te betreden en is dit bordje even niet op z’n plaats.


Adembenemende mooie uitzichten als het water hoog staat. Bomen die midden in het water staan en gespiegeld weergegeven worden. Het weer is koud deze dag, tegen het vriespunt aan en met aardig wat wind. Jammer genoeg schijnt de zon ook niet maar de uitzichten zoals op deze foto maken alles goed.


Een ooievaar scharrelt z´n kostje bij elkaar, nu dicht onder de dijk en goed te fotograferen. Ooievaars vallen in deze vallei veel te spotten. Elke keer als ik deze tocht maakte heb ik er wel enkele gezien.
Het is inderdaad de moeite waard geweest om me niet door het weer te laten weerhouden want het is nu toch een heel andere wandeling dan als het vee in de zomer in de uiterwaarden graast en de IJssel daarachter ligt.


Wandelen langs de IJssel betekent ganzen spotten. Gedurende de hele tocht wordt je begeleid door gakkende ganzen. Het is een geluid dat helemaal past bij deze rivier. Vluchten die over je heen gaan, soms weilanden vol ganzen. Maar ook andere vogels zijn er te zien. IJsvogeltjes, meerdere soorten eenden, een roodborstje scharrelt wat, de ooievaar is al gezien.


Bij hoog water kan het natuurlijk zijn dat je opeens niet verder kunt. Deze foto is gemaakt van het enige stuk waar het water over de dijk gegaan was en het weiland erachter ook onder water gezet had. De eerlijkheid doet me zeggen dat de dijk hier om een of andere reden ook wat lager was. De wandelroute hield al rekening met dit lage stuk van de dijk want je kon een weiland in gaan en over een verhoogd deel daarvan om deze overstroming heen lopen.


Op deze foto is de verhoogde dijk goed te zien. Knotwilgen markeren dit stuk dijk. Ik blijf er toch wat hebben met deze overleveraars die vaak langs vaarten en rivieren te zien zijn. Altijd maar geknot worden, belemmerd worden in je groei en toch blijven overleven. Soms zien ze er onmogelijk oud en vergaan uit zodat je denkt.. hier komt geen jonge twijg meer uit en dan toch gaan ze weer met een volkomen eigen schoonheid.


De eerste etappe eindigt in Deventer waar het pontje je voor 1 euro naar de overkant brengt. Daar kun je een overnachting regelen of je wandelt naar het station om de trein terug te nemen.


Het is bijna een week later als ik de route weer op pak. Het is behoorlijk gaan vrienzen en de uiterwaarden zullen er nu bevroren bij liggen.Er wordt sneeuw voorspelt die dag maar de ochtend zal nog helder zijn en ik besluit om half zes op te staan om de zon te zien opkomen boven de IJssel. Om half acht ben ik in Deventer waar ik een prachtig uitzicht heb over Deventer met als aandachtstrekker een prachtig aangelichte kerk.


Met de auto rijd ik na de fotosessie met het aangelichte stadsgezicht van Deventer een stuk terug langs de weg waar ik vorige week langs liep tot ik bij een plek kom waarvan ik denk dat ik een mooie compositie heb van de zon die straks op zal komen. Ik ben er om 7.45 en de zon zal vandaag opkomen om 8.19 heb ik thuis nagekeken. Deze foto is de startfoto om 7.45 uur. Het uiteindelijke resultaat waarvoor ik kwam kunt u zien op de hoofdfoto van deze presentatie.


Een half uur later zie je dat de zon bijna boven de horizon uitkomt. De ganzen trekken op deze foto de aandacht naar zich toe.


De lucht betrekt langzaam, sneeuw is de voorspelling en dat komt uit. Ik zet mijn wandeling van Deventer naar Olst door. Lijkt me nu juist mooi om door een besneeuwde omgeving langs de IJssel te trekken.


Eenmaal Deventer uit gaat de route de uiterwaarden in. Op de beschrijving staan de alternatieven aangegeven voor het geval er hoog water is. Ik kan echter zien dat de binnenste dijk weer boven het water/ijs uitsteekt en besluit het er op te wagen. Schitterend gewoon. Links de IJssel en rechts de bevroren uiterwaarden. Zo nu en dan moet ik echt mijn weg zoeken maar al met al lukt het om de route dwars door de uiterwaarden te volgen. Op de foto geeft de routeaanwijzing aan dat ik de paaltjes met prikkeldraad zou moeten volgen dwars over het ijs. Niet gedaan op dit punt, was niet echt betrouwbaar.


Mooie winterbeelden in de uiterwaarden. De menselijke maat in de vorm van schaatsers ontbreekt een beetje daarom dit kleine boompje maar als maat genomen om dit landschap mooi over te laten komen.


Het laatste deel van de route richting Olst gaat niet meer langs de IJssel. Het wordt dan een mooie wandelroute door bossen en langs velden en wegen met veel boerderijen en soms een landgoed.


Landhuis de Haere waar u gelijk op loopt met een deel van de bunkerroute die een beeld geeft van de IJssellinie zoals die na de Tweede Wereldoorlog werd opgebouwd in het kader van de Koude Oorlog.


Niet lang daarna loop je Olst binnen en kun je met de trein terug naar het beginpunt. Leuk was deze dag een foto die ik ’s morgens nam waarin voor een deel van de uiterwaarden bij Deventer het groene gras zichtbaar is. Als ik ’s avonds in dichte sneeuw langs hetzelfde punt loop is het uitzicht totaal anders. Zie beide foto’s hieronder.


Comments are closed.