Hollands Kustpad

Het Hollands Kustpad loopt van Hoek van Holland naar Den Helder. Wie denkt dat het een saai pad is dat steeds langs zee loopt heeft het mis. Het pad kent een mooie variatie waarbij o.a. strand, zee, duinen, bollenvelden en fraai polderlandschap aangedaan wordt. Daarnaast bezoek je de mooie steden Den Haag en Haarlem. Al met al een pad om van te genieten vooral als je dit type landschap in je normale woonomgeving niet kent zoals dat bij mij het geval is. Het meeste geniet ik altijd van die prachtige zonsondergangen zoals op de hoofdfoto.



Het eerste wat me opvalt als ik in Hoek van Holland uit de trein stap en mijn eerste schreden zet op het pad is het kantoor van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM). “Zuid Hollandsche Maatschappij tot redding van schipbreukelingen” staat er trots op de gevel. In veel plaatsen langs de kust kom je de kustwacht tegen en zo hoort het ook want weer en zee zijn geen stabiele factoren en moeten in de gaten gehouden worden. En ze doen hun werk niet alleen voor schipbreukelingen maar ook voor badgasten langs de kust.


De eerste kilometers loop je over het Noorderhoofd, een betonnen pier en volg je de Nieuwe Waterweg, een zeer druk bevaren route richting Rotterdam. Vanuit de trein ben ik een eindje terug al de stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg gepasseerd die voor mij het eeuwige indrukwekkende gevecht van ons lage land tegen het water symboliseert.


De eerste kilometer langs het strand wordt afgelegd. Ik loop het eerste deel van het pad in het vroege voorjaar en zal leren dat ik het strand dan nog niet hoef te delen met badgasten maar met wandelaars, hardlopers, paardrijders etc. Levert soms mooie beelden op.


Ach ja, er zijn nog zoveel plaatsen om naar toe te gaan.


De Glazen stad wordt het Westland ook wel genoemd, dicht op elkaar gepakte kassen vlak achter de dijk. Dat was in de 17e eeuw heel anders. Het Westland bestond toen uit een serie landgoederen en buitenplaatsen. Elk met een groot landhuis en parkachtige bossen. Pas na een grote landbouwcrisis eind 19e eeuw nam de tuinbouw in het Westland een grote vlucht.


Het fenomeen zeemist, nabij Scheveningen ervaarde ik dat weer. Zeemist ontstaat door het temperatuurverschil tussen het zeewater en de lucht. Het was wel een aparte gewaarwording toen ik na enkele kilometers bij het Kurhaus Scheveningen weer van het strand afging omdat de route landinwaarts ging. Nog geen vijftig meter van zee kon ik de tweede foto nemen, het Kurhaus Scheveningen vanaf het plein aan de voorkant, de mist was verdwenen.


Een mooie variatie om als onderdeel van de route door het centrum van Den Haag te lopen en zelfs het Binnenhof aan te doen. Mijn bezoek aan de binnenstad was te kort om er een echte stedentrip van te maken, vandaar dat ik volsta met deze korte vermelding in deze presentatie. Wel een stad die de moeite waard is om nog eens terug te komen.


Zo nu en dan is het zwaar lopen in het mulle duinzand zoals hier bij de Waalsdorpervlakte. Dit is het begin van een lange wandeling door het duingebied met o.a. het natuurgebied Meijendel. Een prachtig duingebied met hoge duinen en veel plassen. Door het duingebied loop je prachtig richting Katwijk aan Zee.


Als ik aan de zee denk, zie ik ook altijd mooie zonsondergangen voor me zoals hier bij Katwijk aan Zee waar in de verte een vissersboot passeert gevolgd door zwermen zeevogels.


Ik had mijn planning zodanig gemaakt dat ik “zeker” de bollenvelden in volle glorie mee kon nemen. Begin april moest lukken. Maar helaas hadden we een zeer koud voorjaar en had ik bijna alleen maar kale velden. Het gele veld op de foto was zo ongeveer de enige uitzondering. Duidelijk mag zijn dat bollen kijken en plannen niet goed samen gaan met ons Hollandse weer.


Alhoewel het weer niet best was die dag heb ik prachtig gewandeld door de Amsterdamse Waterleidingduinen. Helemaal alleen in het veld. Het routeboekje gaf aan dat er een kans was dat ik de bekende damherten daar zou zien maar waarschuwde dat die zich niet zo snel zouden laten zien. Die waarschuwing mag wel weg denk ik. Ik heb er ontzettend veel gezien. Erg mooi.


Zeer onder de indruk was ik van het industriële complex van de Hoogovens vooral toen ik ’s avonds nog een keer de duin opging en het zonlicht mee ging spelen. Op de voorgrond een park met prachtige stalen kunstwerken. Dit park “Een zee van staal” is in 1999 door koningin Beatrix geopend toen Wijk aan Zee cultureel dorp van Europa was. Daarmee vragen dorpen in Europa aandacht voor hun positie. Beeldhouwers uit elf landen leverden bijdragen aan dit park.


Eén van de vele sporten aan zee is het kitesurfen. Ik was aan het proberen op een mooie manier dat kitesurfen in de avondzon vast te leggen en maakte vele foto’s. De prachtigste sprongen in de lucht alleen… dan stond de kite zelf er meestal niet bij op. Uiteindelijk wist ik het goede beeld te vangen door een tweede kitesurfer die laag bleef op dat moment erbij op te zetten. De betreffende kitesurfer kwam het water uit om te vragen of ik mooie plaatjes van hem had gemaakt. Gegevens uitgewisseld en hij was nadien erg gelukkig met deze mooie plaat.


Op zondagmorgen over wandelpaden in de duinen wandelen… weet dan wel wat je doet en kijk vooral erg goed uit want links en rechts wordt je gepasseerd door mountainbikes. En dat die allemaal even goed uitkijken kan ik niet zeggen. Ik was blij dat er zo nu en dan een stuk kwam waar ze niet mochten komen.


Vele kleine dorpjes langs de route zoals op deze foto het plaatsje Groet, die toen het nog zelfstandig was zich kon bogen op het kleinste raadhuis van Nederland.


In de Amsterdamse waterleidingduinen waren het vooral damherten die als grote grazers uitgezet waren. Maar overal in de duinen kun je ze tegenkomen die grote grazers, Paarden, schapen of Schotse hooglanders zoals op deze foto, ze hadden slim de schaduw van een lage boom opgezocht.


Het laatste gedeelte van de route, ongeveer vanaf Groet was er veel aandacht voor het fraaie polderlandschap in Noord Holland. Echt mooie Hollandse taferelen. Fietsers, boeren die met het hooi bezig zijn, molens, fraaie boerderijen met rode daken. En dan zelf over een verhoogde dijk dit geheel kunnen overzien. Erg mooi!


Het eindpunt van de route in zicht. De vuurtoren van Den Helder steekt hoog boven het landschap uit. Het laatste deel vlak voor Den Helder loop je nog over zeer mooie schelpenpaadjes door de duinen. Ik heb echt genoten van een zeer goed in elkaar gestoken wandelpad langs de Hollandse Kust.



One Response to Hollands Kustpad

  1. De vijf kustprovincies, met Friesland als projectleider, werken eraan om ook die cultuurhistorische band nieuw leven in te blazen. Duin- en Polderpad en Visserspad zijn – dankzij een samenwerking tussen het Wandelplatform en het Nivon – opgegaan in het Hollands Kustpad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *