Finse taiga

Zeer indrukwekkende natuur trof ik aan in de Finse taiga. De uitgestrektheid, de combinatie van sparren en dennen, rendieren in de bossen, de bosbessen, de vele meren, het noorderlicht. Prachtig gebied. Ik was er in de herfst toen de bossen door de herfstkleuren van de berken op z’n mooist waren. De reis was een fotografiereis waarbij we dagelijks wandelend mooie delen van de Kainuu Regio verkenden. We hadden onze vaste verblijfplaats in een blokhut nabij de plaats Hossa. Grote afstanden werden niet afgelegd omdat de basis fotografie was en daar alle tijd voor werd ingeruimd.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: herfst in Finland





We verblijven deze week in een blokhut aan een schitterend meer. De roeiboten liggen klaar om gebruikt te worden maar dat komt er deze week niet van. Er is te veel om te zien. De eerste ochtend na aankomst schijnt de zon prachtig op de bomen. Op de foto ziet u op de achtergrond ook de Finse sauna waar we ook onbeperkt gebruik van mogen maken.


Dit deel van de taiga kent veel wandelpaden die prima bewegwijzerd zijn. Wel makkelijk als je met een groep fotografen op stap bent waar elke fotograaf weer zijn eigen unieke plekje ziet. Spreek op een markant punt af om te verzamelen en elke fotograaf kan zijn gang gaan. De eerste dag lopen we een route in de omgeving van Hossa met als uiteindelijk doel een serie rotstekeningen genaamd de Värikallio rotstekeningen. Het duurt niet lang of ik ben als lange afstandswandelaar de hele groep al kwijt omdat ik ver van voren loop. Moet nog wennen aan het “ritme der fotografen” blijkbaar. De volgende dag krijg ik een radio mee zodat men contact met me kan houden. Het mooie aan deze fotoreis is dat je telkens getriggerd wordt door de professionele fotograaf Johan van der Wielen met opdrachten die je tot nadenken dwingen. Leuke uitdagingen.


De herfstkleuren in de taiga. Prachtig gewoon. In de taiga kun je er maar een paar weken per jaar van genieten. Het zijn met name de berken die eruit knallen. Doordat het daar droger is dan in Nederland zijn de berken veel feller gekleurd en steken prachtig af tegen de donkergroene sparren. En spiegelend in een meer wordt het allemaal nog fraaier.


In Finland hebben ze een prachtige infrastructuur om kampvuren te maken. Compleet uitgerust, het gehakte hout ligt zelfs klaar net als de spiesen waarmee je het vlees kunt roosteren. Hebben we dan ook diverse keren naar hartelust gedaan.


Finland, Hossa, taigaDe rotstekeningen zelf vond ik niet zo heel bijzonder maar het laatste stuk er naar toe wandelen was wel mooi. De tekeningen zaten vlak boven het water op de rots en waren alleen bereikbaar via houten loopbruggen.


De tweede dag lopen we een langgerekte wandeling langs het kloofmeer Julma Ölkky. Over een rotsachtig pad met telkens in de diepte uitzichten over het water.


Maar het zijn in Finland niet alleen de berken die fel kleuren. Je loopt over zeer smalle paadjes door een tapijt van fraaie gekleurde bosbessen en vossenbessen, veel korstmossen etc.


In zo’n mooie omgeving zijn er natuurlijk veel details die de moeite waard zijn om te fotograferen. Links en rechts liggen er dan ook met grote regelmaat fotografen op de bosgrond om een kleurig takje van een bosbes of zoals op deze foto een paddenstoel vast te leggen.


taiga, finlandOp de lagere delen wordt je soms beschermd tegen al te natte voeten. Daar heeft de Finse boswachterij het pad van houten flonders voorzien.


We waren aan het einde van de dag aan het wachten op de zonsondergang maar mijn aandacht werd steeds getrokken door die 2 eenzame bomen. De foto symboliseert voor mij op de een of andere manier de taiga. Vandaar dus maar geen zonsondergang op deze plek maar deze foto.


Het berenpad is de beroemdste LAW van Finland. We liepen een klein maar bijzonder fraai deel van dit in het totaal 80 km lange pad. Dit pad loopt in het Oulanka National Park, in het deel dat wij liepen liggen de Kiotaköngäs stroomversnellingen. Hier kon ik mooi één van de geleerde technieken oefenen: proberen een foto te maken waarbij het water tot stilstand komt. Dat lukte aardig, zie geplaatste foto.


Aan het einde van de wandeling wacht weer een kampvuur waar we heerlijke soep en pannenkoeken eten. Vanaf de oever van het meer prachtige uitzichten over het water, vooral ook omdat de zon er volop mee speelt.


Maar de aandacht van de groep op deze kampvuurplaats ging volop naar de taigagaai, deze vogels zwerven altijd rondom dergelijke vuurplaatsen want daar vinden ze een groot deel van hun voedsel. Een mooie tak… wat kruimels en de taigagaai komt wel.


Op de terugweg nog even gestopt om van een zonsondergang boven een Fins meer te genieten.


noorderlicht, Finland, taigaEn dan… we zitten in onze blokhut als opeens de kreet “noorderlicht” klinkt. Wat zich dan afspeelt is prachtig. Allemaal statieven, fototoestellen, rennende mensen… dit moet je hebben! En het lukt. Op deze foto is het licht nog vaag en leg ik het vast met de bewolking.


Noorderlicht, Finland, taigaMaar dan, terwijl het vervaagt en we denken dat het afgelopen is, begint het opeens ontzettend te vlammen. Dansend bijna langs de hemel, reflecterend in het water van het meer. Ademloos kijken we toe. Dit is echt fantastisch!


Die heldere avond belooft wat voor de zonsopkomst de volgende morgen dus met z’n allen voor dag en dauw uit bed. Staan we langs het water te wachten op de opkomende zon…. helaas de eerste forse sneeuwbui van het seizoen in Finland over ons heen.


Ondanks de sneeuw toch maar op stap richting Näränkä aan de Russische grens. Daar wandelen we door een oerbos, kijken vanaf een heuvel uit over het Finse en Russische landschap en bezoeken een gerestaureerde wilderness farm..


Het is koud, zeer sterke wind, natte sneeuw. We waaien bijna van de heuvel af. Doorlopen maar tot de wilderness farm waar Finn onze 2e reisleider en kok een heerlijke pasta op het vuur maakt. Dik ingepakt zitten we rond het vuur, zoiets warms houdt de stemming er in.


rendieren, finland, taigaDe volgende dag blijven we rond de blokhut. Ik besluit natuurlijk om hiervan te profiteren en verken die dag o.a. de wandelroutes in de directe nabijheid van de hut. Tot dat moment hadden we nog geen rendier gezien maar deze “rustdag” kunnen we meteen ook “rendierdag” noemen. De hele dag kom ik ze tegen, ook als ik in m’n eentje door de uitgestrekte bossen wandel. Wat een mooi leven hebben die dieren. Weliswaar horen ze allemaal bij een bepaalde rendierfarm maar ze hebben het hele jaar de vrijheid. Maar 1 keer per jaar worden ze bij elkaar gedreven en geselecteerd. Dat gebeurt in combinatie met de bronstijd want dan drijven de mannetjes de rendieren toch al bij elkaar. De zwakke dieren worden er tussenuit gehaald en de sterke mogen de winter in.


De volgende dag zullen we de middag doorbrengen in een observatiehut om beren aan de overkant van een meertje te observeren. Geen enkele garantie dat ze komen maar het is een plek waar ze nogal eens verschijnen. De hele middag zit ik stil naar de overkant te turen maar het enige mooie dat ik kon vastleggen was deze regenboog. Pas als het donker is en we niet meer kunnen fotograferen verschijnt er een jonge beer op het toneel. Zo’n hut is toch niet echt wat voor mij, ik zwerf liever door de natuur maar wel leuk om een keer meegemaakt te hebben.


Heerlijke klassieke plaatselijke gerechten zoals zalm roosteren bij het vuur en een overheerlijke rendierstoofpot waarvoor de groep zelf bosbessen plukt in de bossen brengen deze week dankzij Finn onze kok ook een stuk plaatselijke cultuur. Ontzettend lekker eten!


Rendierfarm FinlandDe laatste dag bezoeken we nog een rendierfarm, veel rendieren zien we er niet, welgeteld twee want de rest zit nog ergens in de zeer uitgestrekte bossen.


Een heerlijke week zit er op. We nemen afscheid van de taiga met z’n uitgestrekte bossen die zo mooi in herfsttooi stonden.

One Response to Finse taiga

  1. marja says:

    Jaaaa…mooi en heel herkenbaar! Zag dat je in maart op de Lofoten zit? Misschien zien we je nog wel. Wij zijn er kort tijdens de postboot route. Op jacht naar het Noorderlicht…maar misschien moet je helemaal niet jagen, maar bijzonder geluk hebben, zoals jij had zo te zien! Supermooi die Noorderlicht foto’s.