Dinkelpad

Het waterschap Regge en Dinkel heeft in 2009 een tweetal lang afstandspaden gerealiseerd die onderdeel uitmaken van het Wandelnetwerk Twente. Het Dinkelpad en het Reggepad. Bij de VVV’s in Twente is het boekje te koop waarin beide paden beschreven staan incl. kaarten. Dit item geeft een impressie van het Dinkelpad, een route die start in Gronau Duitsland en eindigt in Denekamp. De totale afstand is 77 km. Delen van het pad lopen strak langs de Dinkel en delen lopen door het Dinkeldal. Al met al een bijzonder fraaie route.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Dinkelpad


Het pad begint bij station Gronau waar de Dinkel nog vrij strak gekanaliseerd door de stad gaat om al snel buiten de stad te gaan meanderen door het landschap. In Gronau vallen de oude textielfabrieken op. Gronau was net als Enschede een echte textielstad. Sommige fabrieken zijn in verval en sommigen volledig opgeknapt. In één van de panden is een voor Europa uniek rock en pop museum opgericht. Vanaf het station is het nog geen kilometer wandelen en dan loop je al richting de Nederlandse grens om vervolgens bij Glane de grens over te steken.


In 2003 hielden Losser en Gronau samen een grote grensoverschrijdende Landesgartenschau Laga. Een onderdeel daarvan waren de Dinkelstenen. Kunstwerken van Bentheimer zandsteen waarvan ik er een stuk of twaalf langs het Dinkelpad gespot heb. Ik heb begrepen dat de stenen beginnen in Epe en inmiddels doorlopen tot in Beuningen. Ze staan opgesteld in het grensgebied op plekken waar de Dinkel een fietsroute kruist. Via de VVV ter plekke is ongetwijfeld een Dinkelsteen fietsroute verkrijgbaar.


De route is gemarkeerd met blauw-witte bordjes waarop Dinkelpad vermeld is. Kleine delen van de route zijn niet gemarkeerd zoals bij Singraven Denekamp dus het is wel goed het routeboekje mee te nemen. Verrassend was het bord Handelsweg dat ik onderweg tegenkwam. Dit is de Europese wandelroute nummer 11 die loopt van de grens tussen Polen en Litauen tot de Noordzee bij Den Haag. In het totaal 2070 kilometer. Inspirerend!


Tussen Gronau en Losser wandel je langs de oever van de Dinkel. Dit is mede te danken aan de Landesgartenschau Laga van 2003 toen er strak langs de Dinkel een fietspad aangelegd werd van Gronau naar Losser. Een waarschuwing is wel op z’n plaats. Informeer vooraf naar de waterstand want bij hoog water kan het zijn dat het pad niet begaanbaar is.


In Losser viel me vooral het Bleekveldje op. In 1774 werd dit gesticht door het dorp Losser. Het nieuwe linnen van de huiswevers en de fabrikeurs werd daar ongeveer 6 weken te bleken gelegd. Op het bleekveld werd ook een woonhuis gebouwd voor de wachter die met een Geut (een soort klomp met een steel) het linnen nat hield. De wachter hield ook verder een oogje in het zeil vanuit zijn huisje. Tot begin jaren 50 van de vorige eeuw werd er nog gebleekt door de huisvrouwen van Losser.


Na Losser gaat het pad tot aan de Lutte niet meer langs de Dinkel maar loop je door het Dinkeldal waarbij je zo nu en dan de Dinkel tegenkomt. Soms erg mooie stukken zoals het struinpad vlak na Losser maar toch ook wel een, gelukkig niet al te groot stuk van een kilometer of 3, dat minder fraai is namelijk net over de grens nabij het klooster Bardel. Een paar lange rechte stukken zonder onderbreking. Maar zoiets doet zich bij elke lange afstandsroute voor. ik noem het verbindingsstukken. Eenmaal weer over de grens met Nederland begint het pad gelukkig meteen weer fraai te kronkelen.


En als je dan zo door het Nederlandse landschap loopt dan is het toch fijn als je de weiden bevolkt ziet door de koeien, schapen en paarden. Dit levert leuke Nederlandse plattelandsbeelden op zoals deze roodbonte kudde die ik zag liggen in de schaduw van de bomen en die zo een fraai beeld opleverden in combinatie met de achterliggende boerderij.


Voorbij de Lutte aan het Wewwelstadpad trof ik het weer aan… een pauzeplek waar bewoners ten behoeve van wandelaars en fietsers een compleet ingericht koffie- en thee terras hadden gemaakt. Ik ben er daarvan al zeer veel tegengekomen op mijn wandelroutes en ben altijd weer blij dat mensen dit doen en er op vertrouwen dat je geld in het potje doet. Het bijzondere aan deze plek was toch wel de tekst op het bordje “koffie vrije gift” Zo gastvrij had ik het nog niet meegemaakt. op dergelijke terrasjes kost de koffie meestal niet veel maar er zit altijd wel een tarieflijstje bij. Niet dus bij dit terrasje. Dat noem ik nog eens Twentse gastvrijheid.


Het bekendste deel van de Dinkel ligt bij De Lutte. Daar meandert de Dinkel door een bosrijk gebied met de nodige glooiïngen en zelfs “zandstranden” Dat maakt het meteen tot een toeristische trekpleister. Ik denk dat er maar weinig Twentenaren zijn die daar nog nooit met de voeten in het water hebben gezeten, het zogenaamde pootjebaden. En dan een ijsje eten bij het Paviljoen nabij de Kribbenbrug.


Een filmimpressie van de Dinkel nabij het Lutterzand:





Ik kan langs de waterkant altijd tijden genieten van de aanwezigheid van libelles en waterjuffers of eigenlijk alles wat leeft op en in het water. Ook nu weer heb ik lang zitten kijken en fotograferen langs de waterkant. Maar de libelles en waterjuffers met hun prachtige kleuren boeien me toch wel het meest. Op foto één zijn ze zelfs aan het paren geloof ik.


Via een prachtig smal paadje langs de Dinkel loop je het plaatsje Beuningen binnen en als je daar door bent kom je vrij snel op het terrein van landgoed Singraven nabij Denekamp. Singraven is een bekende Twentse Havezate en staat ook bekend om zijn fraaie watermolen. In feite zijn het twee molens. Een molen met één rad, dit ligt tegen het daar gelegen restaurant met terras en direct daarnaast een molen met twee raderen. Het zijn een korenmolen en een houtzaagmolen die ook bezichtigd kunnen worden.



Op weg naar Tilligte zie je op een kruising van de Dinkel met het kanaal Almelo Nordhorn een schuivenhuisje staan. Dit schuivenhuisje hield vroeger toen er nog scheepvaart op dat kanaal was het kanaalwater op peil. Dat was vooral nodig als het peil laag stond en de Dinkel vrijwel droog kwam te staan. Een ander probleem was verzanding op die plek maar via een ondergeleiding met een schuif werd ook dat probleem opgelost.


Hollandse luchten zegt men wel eens. Tussen Singraven en Tilligte zag ik wel zeer fraaie bewolking. Ik heb geen verstand van betekenis van wolken maar zag wel de mooie combinatie met vegen bewolking tegenover heel duidelijk gevormde wolken. Gecombineerd met de zeer blauwe lucht op dat moment maakte dit het tot mijn Hollandse landschap. Zet er een koe of een molen bij in en het is compleet.


Via Tilligte komen we bij Cosmos sterrenwacht, een ontdekcentrum op het gebied van de sterrenhemel, ruimtevaart etc. Cosmos heeft ook een bijzonder fraaie tuin, de zogenaamde sterrentuin.Ter hoogte van Cosmos heeft de Dinkel alle ruimte gekregen om vrij te meanderen, ook zijn er retentiebekkens aangelegd die bij hoog water voorkomen dat er benedenstrooms wateroverlast ontstaat.


De grensstenen geven het al aan. In het noordelijkste deel van de route loop je op de grens tussen Nederland en Duitsland. Een mooi bospad dat zich kilometers lang uitstrekt. Enkele weken voordat ik liep was er erge storm geweest met zware valwinden. De ravage in het bos b.v. bij Singraven waar je het bos even helemaal niet meer betreden mocht was groot. Hier op het grensgebied werd de weg zo nu en dan ook versperd door en nog niet opgeruimde boom over het pad.


Een stukje oud veengebied met heidevelden en vennen is bewaard gebleven in dit grensgebied “De Bergvennen” Er is een fraai pad van 1 kilometer aangelegd door dit gebied dat 7 vennen telt. Zeer de moeite waard om even extra mee te nemen.


Via Denekamp komen we uiteindelijk weer terug op Singraven waar de route eindigt. Een mooie route langs een schitterende rivier.


De Dinkel is bij Gronau Nederland binnengekomen en stroomt nabij Lattrop opnieuw Duitsland in. Uiteindelijk mondt de Dinkel bij Neuenhaus uit in de Overijsselsche Vecht (laatste foto) en zo komt het water van de Dinkel toch weer via de Vecht Nederland binnen richting het IJsselmeer.

3 Responses to Dinkelpad

  1. Het struinpad bij Losser is afgesloten door grote betonnen rioleringsbuizen. Dit is niet opgenomen bij de ‘wijzigingen’ op de site van het waterschap.

    • Nico Kloek says:

      Het beste is om dit aan het Waterschap zelf door te geven. Zij kunnen dan actie ondernemen. Ik heb alleen maar een beschrijving gemaakt van mijn beleving van deze route

  2. Zal ik doen. Volgens mij is die T (Handelsweg) waarover je schrijft een verlenging van het oude Marskramerpad richting oosten. Voorheen liep het alleen tussen Den Haag naar Oldenzaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *