China, Chinese muur

In 2011 liep ik een trekking in China. We begonnen de trekking met een 10-daagse verkenning van de Chinese muur (The Great Wall), daarna drie dagen dwalen door Beijing gevolgd door een week wandelen in de bergen tussen de rijstvelden in de provincie Guizhou en eindigend met een korte tweedaagse trip per boot en fiets door het Karstgebergte in de provincie Guilin.
De onderdelen van de reis had ik zelf bepaald en laten organiseren door een Chinees hikingbureau China Exploration. Het bleken perfecte en zeer betrouwbare organisatoren te zijn. Niets dan complimenten. Deze presentatie behandelt het deel Chinese Muur. Naast deze presentatie vindt u elders op deze site onder het kopje wandelen wereld een presentatie over de delen in Zuid-China en onder stedentrip een presentatie over Beijing (Nu nog even onder constructie, dus nog niet vrijgegeven). Vanuit Beijing zijn we met de auto naar de kust gereden en daarna bewandelbare delen weer teruggelopen naar Beijing. Sommige delen waren gerenoveerd maar grote delen ook ongerenoveerd en prachtig ruig soms. We zijn met 2 Nederlanders, een Chinese gids en een Chinese chauffeur.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Chinese muur


Onder aan deze presentatie vindt u ook een korte filmpimpressie van mijn wandeltocht over de muur.

Op de plek waar de muur in zee uitkomt “de Bohai sea” gelegen in de buurt van Noord- en Zuid Korea begint onze verkenning. We zijn dan met de auto vanuit Beijing 300 km naar de Bohai Sea gereden. Na deze rit van vier uur wandelen we naar de Old Dragon’s Head fortificaties, de uiterste punt van de Chinese muur die 22 meter de zee insteekt. Gebouwd in de Ming dynasty (1579). Westerse toeristen zien we er niet, uitsluitend Chinese toeristen. Overigens komen we gedurende de gehele 10-daagse verkenning bijna geen Westerse toeristen tegen, en buiten onze gids ook niemand die een woord Engels spreekt. Dat maakt de tocht des te meer bijzonder. De muur ziet er hier strak gerenoveerd uit en loopt enkele kilometers door het lage land om vervolgens de bergen in te gaan.


Beelden van Chinese soldaten uit de oudheid “bewaken” dit stuk muur. Een eind verderop langs het strand het commandoplatvorm van Generaal Xu Da die op z’n 22e generaal werd en in 1381 een pas tussen de bergen en de zee liet aanleggen. Een beeldengroep van de generaal en zijn 2 adjudanten tuurt over de zee uit.


Vlak bij het commandoplatvorm is een oude Chinese tempel te zien die op een pier in de Bohai sea is gebouwd. De tempel staat in de steigers en wordt gerenoveerd.


De muur slingert vanaf de zee door het landschap richting de bergen die ongeveer 3 kilometer verderop beginnen. De muur is hier ongeveer 8 meter breed en 9 meter hoog.


’s Avonds logeren we in een hotelletje vlak bij de muur. Natuurlijk verken je dan het dorpje waar je bent en kom je op lokale marktjes zoals deze kleine vismarkt. Als enige Westerse toeristen trekken we zelf natuurlijk ook wel enige aandacht.


En overal kom je ze tegen de Chinese lampions. Soms totaal versmeerd langs drukke wegen o.a. in Beijing soms bij een kleine boer ergens in de binnenlanden.


De volgende ochtend is de eerste echte wandeldag. Jiaoshan Great Wall, de plek waar de Muur voor het eerst de bergen in gaat. Ook hier is de muur nog helemaal gerenoveerd. Voor het eerst merken we hoe het is om via traptreden omhoog te moeten een berg op. Echt hoog is het niet maar anders dan met “normale”bergpaden waar je slingerend omhoog gaat en zo minder stijging voelt gaan we hier vrijwel recht omhoog. Duizenden traptreden zullen nog volgen. Zelf woon ik in de binnenstad op 7 hoog in een appartement met een lift en sinds de muur sla ik die lift regelmatig over om “het muurgevoel” vast te houden.
En ja hoor, het was al voorspeld. Zoals we in Nederland ook voorkeurslocaties hebben voor het maken van trouwfoto’s zo heeft China dat ook. Jiaoshan mountain is zo’n locatie las ik en als we afgedaald zijn staat er inderdaad een bruidspaar met fotograaf voor een fotosessie. Helemaal naar boven gaan ze niet. De bergen en de muur met wachttorens vormen de achtergrond voor mooie foto’s waarbij de herfsttinten een extra mooi accent zijn.


Nadat we een goede honderd meter omhoog gegaan zijn kunnen/mogen we niet verder. Tot daar toe is de muur gerenoveerd en toegankelijk voor toeristen. Via een klein pad gaan we van de muur af om verder omhoog te gaan naar de top van Jiaoshan Mountain. Onderweg komen we bij een klein prachtig Bouddhistisch tempeltje. We zijn er helemaal alleen met een vrouwelijke tempelbeheerster terwijl zachte Oosterse muziek klinkt. Niemand probeert ons iets aan te praten, we kunnen in alle rust rondkijken en luisteren. Sterker zelfs als ik bij de dame informeer of de muziek die klinkt te koop is blijkt dat niet zo te zijn.


Ik maakte een sfeerimpressie via een combinatie van film en foto’s





We gaan door naar de top. Daar is niet zo veel te zien behoudens alle achtergelaten afval in de loop van de jaren. Dat is één van de minpunten in heel China, iets waar men meer aandacht voor zou moeten hebben. Voor de afdaling van de top zoeken we de muur weer op, nu over het ongerenoveerde deel. Het is jammer dat het erg heiig is waardoor we geen blik kunnen werpen op de oceaan die een paar kilometer verderop moet liggen. Op de foto zie je nog wel enigermate de overgang van de bergen naar het vlakke land. We dalen nu af via de niet gerenoveerde (en veel mooiere) muur tot we terug zijn bij de blokkade naar het gerenoveerde deel. Met wat klauterwerk gaan we om die blokkade heen en dalen weer af naar het dal.


De tocht die ochtend duurde niet zo heel erg lang, al met al een uurtje of drie, dus we hadden nog tijd over. Tijdens de lunch kwam de gids in gesprek met de herbergeigenaar of er in de buurt nog een leuk stuk muur te belopen was. Dit leverde een fraaie extra tocht van een paar uur op over een stuk muur waar maar heel weinig meer van over was. Op de foto zie je in de diepte een smalle autoweg. Aan de overzijde daarvan gaat de muur verder. Wij zijn aan deze kant omhoog gegaan. Pittige klauterpartij naar boven om vervolgens de muur een eind te volgen en daarna over een kam de afdeling in te zetten naar een dorpje aan de andere kant. Prachtig stuk gelopen maar dit maakte wel duidelijk dat onze gids wel veel van de muur wist maar geen bergwandelaar was. Vooral z’n conditie liet te wensen over (stugge roker), en z’n uitrusting was ook niet je van het. Alleen twee losse flesjes drinken in z’n hand. Maar wel een gezellige kerel.


Bijna volkomen overwoekerd dit deel van de muur. Dat zagen we nog veel keren onderweg. Deze wachttoren is daar een voorbeeld van.


Het was najaar en er werd aan alle kanten geoogst. Tijdens deze afdaling kwamen we langs hellingen vol met appelbomen. Gearriveerd in het dorp onderaan de berg bleek het hele dorp bezig te zijn met de appeloogst. Het communistische systeem kwam hier wel heel duidelijk naar voren want een volgend dorp was uitsluitend bezig met de preioogst.In zo’n dorp lag dan de prei bij meerdere huizen hoog opgestapeld en was men met man en macht bezig de slechte buitenbladen eraf te halen en de prei met touw te bundelen in bossen die vervoerd konden worden (zie foto).


Na deze extra tocht rijden we met de auto een uur of vier en komen ’s avonds aan in het plaatsje Dongjiakou waar we de volgende dag weer een deel van de muur zullen lopen. Het is donker als we aankomen, dit keer slapen we niet in een hotel maar bij mensen thuis. De ontvangst is prima, het eten ook dus niks mis mee. De bewoners van het dorp zijn nakomelingen van de bouwers en de bewakers van de muur en van daaruit hebben de bewoners op zich genomen om deze sectie van de muur te onderhouden.


Adembenemend is het uitzicht als we de volgende morgen eenmaal de klim naar de bergrug hebben gedaan. Gelukkig betekent onderhouden nog niet dat dit stuk muur gerenoveerd is. Het ziet er dus nog authentiek uit en we maken mede door de fraaie herfsttinten een prachtige tocht van 10 kilometer heuvel op en heuvel af. Het weer blijft enigermate heiig maar dat komt blijkbaar in deze tijd van het jaar vaker voor. Op de foto een uitkijkje vanuit een uitgang van een wachttoren.


We verlaten Dongjiakou om door te rijden naar de hotel in de buurt van de East Qing Tombs, het mausoleum complex van de Qing Dynastie dat zo’n 125 km ten noordoosten van Beijing ligt. De volgende dag zullen dit complex gaan bezoeken.


De Qing dynastie was het laatste keizerrijk van China van 1644 tot 1911. Daarna stortte het keizerrijk in en kwam China in de macht van een reeks krijgsheren. Dat duurde voort tot 1949, toen werd China opnieuw verenigd door de oprichting van de Volksrepubliek. in 1965 begon daarna de culturele revolutie onder leiding van Mao. Op de foto is de zeven kilometer lange weg te zien die naar de Qing tombes leidt. Langs de weg allerlei beelden van wachters, dieren etc. Elk dier dat was uitgebeeld stond in twee standen. Eén keer staand en één keer liggend/zittend.


De Qing tombes zelf zijn in tegenstelling tot de Ming Tombes die in de buurt van Beijing liggen, niet erg toeristisch dus alle rust om rond te lopen en kennis te nemen van dit stuk van de Chinese geschiedenis. Mooie Pagodes, grote pleinen, de tentoongestelde zaken geven een goed beeld van deze periode.


De middag en ook de volgende dag besteden we aan de Huangyaguan sectie van de Muur. We wandelen nu over gerenoveerde delen wat duidelijk te merken is. Er zijn ook meer toeristen op de muur alhoewel het nog wel vrij rustig blijft.


De heiigheid is nu zodanig dat je zonder problemen recht tegen de zon in kunt fotograferen. Dit betekent dat we eigenlijk constant in een soort mist rondlopen en dat de uitzichten zich erg beperken. Meer dan 100 meter zicht hebben we niet. Deze foto werd recht tegen de zon ingenomen die net boven de berg hangt. Normaal gesproken lukt dat niet maar nu kreeg ik toch beeld. Het wordt tijd dat het gaat regenen om de lucht te klaren.


En de volgende dag regent het inderdaad zachtjes. Het zicht is in de ochtend minimaal. Op onze planning staat een tocht van Huangyaguan naar een klein dorpje Qianganjian.Onderdeel van deze 5 uur durende wandeling is de Ladder of Heaven (zie foto). We zijn al enkele honderden treden gestegen als we aan de voet komen te staan van deze uit meer dan 300 treden bestaande trap omhoog. Werken dus en door de regen worden we zowel van binnenuit als van buitenaf nat. Na de ladder komt nog een stuk beklimming waarna een mooie rondwandeling volgt waarbij we zo nu en dan op oude stukken originele muur stuiten maar waarbij we vooral door mooie herfstbossen lopen. Het weer blijft minder die dag maar het zicht wordt wel langzaam beter.


En dan de volgende morgen. Strakblauwe lucht, de heiigheid is als bij toverslag verdwenen. De dag regen heeft de lucht opgeklaard dus. Er volgen een paar prachtige wandeldagen met heldere uitzichten. Deze dag zelf is grotendeels een transportdag. Eerst wandelen we ’s morgens nog anderhalf uur naar een “drielandenpunt” Een uitzichtpunt van waaruit je overzicht hebt over drie verschillende provincies van China. Daarna rijden we een aantal uren naar onze nieuwe bestemming Jinshanling. Vanuit Jinshanling zullen we de komende twee dagen dit deel van de muur verkennen.


Dit prachtige oogsttafereeltje wil ik u niet onthouden. Met z’n prachtige blauwe ramen, schitterende afbeeldingen en figuren op de gevel, mais, rode pepers, rijst op de grond en allerlei attributen die daarbij horen sprong deze gevel in het kleine bergdorpje Qianganjian er echt uit.


Na al die dagen dat het heiig was is dit natuurlijk de dag bij uitstek om dit deel van de muur bij Jinshanling goed te overzien over grotere afstanden. Werkelijk heel mooi. Jammer dat in deze sectie de herfstkleuren ontbraken, maar ja, je kunt niet alles hebben. We liepen 2 dagen over dit deel van de muur. De eerste dag over niet gerenoveerde delen en daarna over een gerenoveerd deel.


Het was een wachttoren…. wat dat betreft is enig onderhoud aan de muur toch wel goed ook al vind ik de originele delen meer aanspreken.


Onze laatste beklimming bij Zhengbeilou, het is jammer genoeg weer een beetje heiig maar de uitzichten zijn toch nog redelijk. We gaan vanuit een dal in 1 uur naar een top van 1000 meter. De weg naar de muur is moeilijk te vinden maar gelukkig lopen we in het bos een oude Chinees tegen het lijf die houtjes zit te hakken en die ons voor wat geld wel naar de top wil gidsen. Boven aangekomen blijken we toch wel op het meest ruige stuk van de muur terecht gekomen te zijn. Onvoorstelbaar hoe men op de toppen van de bergen van bijgaande foto 2000 jaar geleden de muur en al die wachttorens heeft kunnen bouwen. Vanuit Zhengbeilou lopen we langzaam en ons zo nu en dan met handen en voeten vasthoudend naar Mutianyu waar de muur weer over gaat op een gerenoveerd deel. Dit deel van de trekking zit er op en we gaan terug naar Beijing voor de andere delen van deze vakantie.


Een korte filmimpressie




2 Responses to China, Chinese muur

  1. Bryan says:

    Great photos. Thanks for sharing them.

  2. starlina says:

    Leuk de fotos van de chinese muur , was in china in juli 2012,en de chinese muur bezocht, maar heb alleen bij de beginpunt gestaan en kon niet verder ,we hadden ook maar 2 uurtjes om het te bezichtigen . maar wat je laat zien is fantastisch , de zee , de uitzicht de panorama fantastich mooi , succes met je tochten and take care of yourself bedank dat ik ook mee mocht genieten