China, rijstvelden Guizhou

In 2011 liep ik een trekking in China samengesteld op basis van mijn wensen door een perfect en betrouwbaar Chinees Hikingbureau China Exploration. Een onderdeel daarvan was een week wandelen tussen de rijstvelden in de provincie Guizhou. Daarvoor had ik al een trek gelopen over de Chinese Muur gevolgd door een stedentrip in Beijing. Na het wandelen door de rijstvelden sloot ik de vakantie af met een tweedaagse verkenning van het Karstgebergte in Guilin. Elders op de site vind u mijn presentaties over deze andere onderdelen.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Zuid-China


Onderaan deze presentatie vindt u ook een korte filmimpressie van het wandelen door de rijstvelden.



Na een vlucht van een paar uur vanuit Beijing komen we aan in Guiyang, een miljoenenstad in het zuiden. Echt bekijken kunnen we de stad niet, alleen een avondwandeling door het centrum. Wat opvalt is de vele hoogbouw en de gigantische drukte. Zaten we in Beijing in de Hutong waar laagbouw ondanks de snelle afbraak toch nog overheerst, hier in het echt allemaal hoogbouw. Vanuit ons hoge hotel kijken we uit op balkoms van allerlei appartementencomplexen en ik bedenk de grote veranderingen die China wat dat betreft ondergaat. Op een balkon recht tegenover mij zie ik een dame yoga-oefeningen doen, zich daarbij niets aantrekkend van al het geraas en getoeter om haar heen. Of wellicht doet ze dat juist om te ontsnappen aan dat voortrazende leven onder zich. Terug naar de basis, de rust van het leven zoals China dat had ook in Beijing in de hutongs zonder al die hoogbouwprojecten. Op afgelegen plaatsen zie je nu opeens grote bouwborden staan en verrijzen hoge gebouwen waar de Chinezen verplicht worden in te gaan wonen.


Als we het hotel binnengaan is daar net een bruiloft. Langer dan een uur staat de bruid buiten de gasten te verwelkomen met aan haar zijde twee mensen die wat uitdelen. Een jongeman staat met een bord sigaretten klaar om iedereen die naar binnen gaat een sigaret te presenteren. Onvoorstelbaar in Nederland. Het viel ons ook echt op dat vrijwel alle mannen roken en dan werkelijk overal. Rookverboden kent men niet in China.


Het tweede deel van de reis zal een heel ander karakter krijgen. Het eerste deel ging puur over de muur en zijn geschiedenis. Dit deel gaat veel meer over hoe de verschillende bevolkingsgroepen (Miao en Dong people) leven in de bergen tussen de rijstvelden. Op de foto het plaatsje Qingman startpunt van onze eerste wandeling.We werden welkom geheten door zingende dames in klederdracht, werden uitgenodigd om rijstwijn te drinken (vaste ontvangstdrank) en vervolgens de plaatselijke handarbeidsproducten konden kopen.


Deze tweede helft van de vakantie worden we enkele keren met muziek en zang onthaald in kleine dorpjes waar we door komen, e.e.a. georganiseerd door China Exploration. Ook wonen we enkele keren een voorstelling bij waarin gedanst en gezongen wordt. Veelal voor Chinese toeristen. Deze foto maakte ik van een voorstelling die dagelijks werd opgevoerd in Xijiang, het grootste Miao dorp van China. Verreweg de mooiste voorstelling zagen we echter vrijwel de laatste dag in Yangshuo. Met het Karstgebergte prachtig aangelicht als achtergrond en de Li-rivier daarvoor als “theatervloer” in een Amphitheater waar 2000 man in kon werd een voorstelling van 70 minuten gegeven met prachtige zang, muziek, dans en boten waaraan meer dan 600 personen meewerkten. Werkelijk schitterende uitvoering waarin veel aspecten van de Chinese Cultuur aan de orde kwamen.


Begeleid door een lokale gids wandelen we vanuit Qingman de bergen in. De hellingen zijn afwisselend bedekt met rijstvelden dan wel bossen. Zo nu en dan passeren we kleine houten dorpjes. In deze streek is de rijst al geoogst zodat we alleen stoppelvelden zien waarop de afgesneden rijststronken dakpansgewijs gestapeld zijn en eindigen in een punt (Zie foto).


De rijstvelden staan vrijwel allemaal onder water. Het zijn meestal kleine veldjes vanwege de hellingen omrand door een verhoogde laag met gras en aarde om het water vast te houden. Deed me wel een beetje denken aan de oude Inca-terrassen die ik op de hellingen in Peru tegenkwam, alhoewel ze daar allemaal met stenen afgewerkt werden.


Na de lunch bezoeken we nog een ander Chinees dorpje. We wandelen door zeer nauwe straatjes met allemaal houten huisjes, soms op een basis van metselwerk maar vaker gewoon alleen maar hout. Als in zo’n dorp brand uitbreekt blijft er echt van het hele dorp niks meer over. Men is daar ook zeer op bedacht. In dit dorpje was men ook bezig om een nieuw waterreservoir uit te graven.
Na deze eerste dag rijden we door richting Kaili, de hoofdstad van Guizhou.’s Avonds eten we op advies van onze gids in een open restaurantje vlakbij het hotel waarvan de vloer spekglad is van de vettigheid. Je kunt echter goed zien waar en hoe gekookt wordt want dat is gewoon open op straat vlak voor het restaurant. Het eten blijkt ook weer prima te zijn maar ik zou er nooit zelf zonder aanbeveling naar binnen zijn gegaan.


De volgende dag wandelen we na een korte rit de bergen weer in. Een prachtige tocht door de rijstvelden, langs lavada’s (kanaaltjes waar het water voor de rijstvelden doorheen geleid wordt zoals je dat vooral op het eiland Madeira kunt vinden). Uiteindelijk nadat we over diverse kammen gegaan zijn komen we uit in een dorpje waar we bij een locale bewoner zullen slapen. Als men ons ziet aankomen wordt knallend vuurwerk als welkom voor ons afgestoken. De ontvangst is allerhartelijkst.


Na het vuurwerk komt de schoondochter van de familie in tradiotionele kledij aan met de kruik “block-way wine” Er moet weer op gedronken worden. De traditie wil dat je bij het welkom het kommetje niet met de handen aan mag raken. Het wordt je naar binnen gegoten.


s’ Avonds eten we op de varanda van het huis wederom een tradiotionele Chinese maaltijd met stokjes, geserveerd met thee en ja hoor, weer de block-way wine.


’s Avonds zitten we bij schemering en lang daarna nog op de veranda van het huis en kijken uit over de bergen, zien de lichtjes van de huizen beneden terwijl de bomen spiegelen in het water van de rijstvelden.


Een extra stukje cultuur tussendoor. Haar is belangrijk in de Miao en Dong cultuur. Miao vrouwen dragen hun haar altijd op dezelfde manier opgestoken met een kam achterin het haar (zie foto). Bij een bepaalde Dong-minderheid was het de gewoonte dat meisjes tot hun 18e jaar het haar niet afknipten, bij een andere groep was het juist weer het haar van de mannen dat een speciale behandeling kreeg.


Bouwactiviteiten in de dorpen zijn ook wel de moeite waard om over te schrijven. Ik heb diverse bouwplaatsen bekeken. Het valt op dat men eerst het totale raamwerk overeind zet en pas daarna begint af te werken. Boomstammen worden in z’n geheel aangevoerd, ter plekke wordt eerst de bast er met een bijl afgehakt en met de blij worden aan de uiteinden de nodige inkepingen gemaakt om de stammen in elkaar te laten passen. Als gereedschap is de bijl natuurlijk te ruw dus men schaaft en schuurt dit met machines bij.


Ook opvallend is dat het bouwproces min of meer een dorpsgebeuren is. Op deze foto wordt op een centrale plaats in het dorp beton gemengd voor een vloer van een huis. De mannen mengen en vullen emmers en de vrouwen dragen 2 emmers aan de uiteinden van stokken over de schouders naar de bouwplaats om de vloer te storten. Op de achtergrond van deze foto zie je een paar vrouwen met emmers weglopen.


Dat Chinese vrouwen daarbij echt wel hun mannetje staan bewijst deze foto. Op de hoofdfoto van deze presentatie zie je deze vrouw al beneden in het dal met haar zware last lopen (wellicht even uitvergroten door er op te klikken). ik heb haar kunnen volgen langs dat hele pad dat op de hoofdfoto zichtbaar uit de bergen komt. Vervolgens klom ze omhoog in mijn richting en kon ik haar fotograferen toen ze nog weer verder omhoog ging. Bewonderderswaardig. Ze stopte niet 1 keer om te rusten.


En vaak zag je in de buurt van de bouw oude mensen zitten toe te kijken bij de bouw zoals deze man die in de zo typisch Chinese houding zit (voeten plat op de grond en toch helemaal door de knieën). Dat kunnen ze uren volhouden.


De volgende dag wordt een autodag. Zes uur rijden waarbij we dus alleen vanuit de auto de omgeving kunnen bewonderen. Niet echt mijn ding. Aan het einde van de middag komen we aan bij een grootste Dong dorp van China genaamd Zhaoxing. Vanuit de veranda voor onze kamer kijken we op de brug van de foto die ’s avonds prachtig aangelicht wordt. En waarachtig, in dit dorp een heuze pizzeria. Dat kunnen we ons niet laten ontgaan na al die Chinese maaltijden. We zijn de enige gasten maar dat mag niet deren. De Italiaanse pizza wordt vakkundig door Chinese handen gefabriceerd en smaakt ons Hollanders prima.


De volgende dag wandelen we door Tang’an Dong village dat als een ecologisch museum bekend staat. Ook hier weer valt de brug meteen op. Een prachtig hoogstandje van Chinese bouwkunst.


In het dorp tref ik o.a. deze groep vrouwen aan die bij een poel bezig zijn groente te wassen en kippen schoon te maken. Zelf vind ik het water er nu niet direct fris uitzien en de combinatie van de kippen met de groenten komt me ook niet echt hygiënisch verantwoord over.


We zijn nu zo ongeveer op de grens van de volgende provincie Guangxi en worden tussen de middag overgedragen aan onze gids voor die regio. Samen met hem wandelen we die middag nog naar een ander Dong dorpje waar nog druk gewerkt wordt aan de rijstoogst.


De volgende twee dagen wandelen we opnieuw door de bergen en rijstvelden in de buurt van Longshen en nemen dan met enige weemoed afscheid van deze prachtige omgeving om door te reizen naar het laatste deel van onze reis het Karstgebergte rond Guilin en Yangshuo (zie andere presentatie op deze site). Tijdens dit deel van de reis heb ik ook veel mooie foto’s kunnen maken met name van oudere mensen. Een paar daarvan vindt u hieronder.












Chinese vrouw geboetseerd

2 Responses to China, rijstvelden Guizhou

  1. Mo says:

    Hoi Nico,

    Wat een leuke foto’s!
    Ik heb jouw foto van een oude vrouw (Chinese vrouw met grijze, gebreide muts, tweede foto van links onderaan) gebruikt als basis om een hoofd van klei te boetseren.
    Ze is erg goed gelukt al zeg ik het zelf.
    Eigenlijk zou het wel leuk zijn om haar dit op een of andere manier te laten weten, heb jij toevallig een e-mail (of een poste restante) adres van haar?

    Vriendelijke groeten, Mo Reintjes

    ps. Als je een fotootje van ‘mijn’ hoofd wil, moet je het maar laten weten!

  2. Sylvia van Beek says:

    Beste Nico,

    Wat een leuke website is dit en wat prachtige foto’s zijn hierop te vinden! Ik heb jouw foto’s van het oude vrouwtje en mannetje gebruikt om na te schilderen. Ik wil zelf graag een website maken met mijn schilderijen. Hierbij wil ik je vragen of je het goed vindt dat ik deze twee schilderijen publiceer (uiteraard met vermelding van jouw naam en eventueel website).

    Als je een foto van de schilderijen wilt hebben, dan hoor ik het graag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *