Beijing

In 2011 liep ik een trekking in China. Een onderdeel daarvan was een stedentrip Beijing. Andere delen waren een trek over de Chinese muur, wandelen tussen de rijstvelden in de provincie Guiyang en een verkenning van het karstgebergte nabij Guilin in de provincie Guizhou. Elders op de site vind u mijn presentaties over deze andere onderdelen. De stedentrip Beijing is me tegengevallen. Grotendeels werd dat veroorzaakt door de smog. Alles was vaag alhoewel het weer wel mooi was maar de zon kon gewoon niet door de smog heenkomen, code oranje de op één na hoogste code. Ik was eerlijk gezegd blij dat ik na drie dagen wandelen door Beijing weer weg kon. Toch is Beijing op zich een indrukwekkende stad. We hebben de smog getrotseerd en hebben echt wel fraaie dingen gezien. We verbleven in het Huguosi hotel in het Hutong gebied en dat was echt genieten. Een prima en niet al te duur hotel en je loopt vanuit het hotel zo het Hutong gebied in wat ik verreweg het gezelligste deel vond van Beijing.

De presentatie op deze site bevat een sfeerimpressie met een beperkt aantal foto’s. Wilt u na het lezen meer foto’s zien van deze reis klik dan op de volgende link: foto’s Beijing



Als je Beijing binnen rijdt vanaf het vliegveld valt de hoogbouw meteen op. In een tijdsbestek van iets meer dan 10 jaar is een gebied ten grootte van Parijs platgelegd en opnieuw opgebouwd. De smalle straatjes van het oude Peking, de zogenaamde Hutongs (steegjes) worden in snel tempo afgebroken. Naar Amerikaanse maatstaf verrijzen kantoortorens, appartementencomplexen, grote winkelcentra. Grote ringwegen vaak 2 keer 3-baans liggen in meerdere ringen om de stad heen. En al die ringen zitten propvol auto’s. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hier smog ontstaat. We rijden gelukkig helemaal naar de kern van de stad en komen dan uiteindelijk in de binnenste ring toch uit waar we willen wezen. De hutong.


In de hutong is het gezellig druk. Kleine restaurantjes zoals het Hot Pot restaurant op deze foto waar we voor de eerste keer met stokjes probeerden te eten. Niet eenvoudig en we hadden zo ongeveer de moeilijkste keuze gemaakt door in een Hot Pot restaurant te gaan eten. Alle eten in een grote pot met 2 soorten bouillon waar je zowel de groente als het vlees in gooit en dan dat eruit pakken met de stokjes. Zonder hulp van de bediening hadden we het niet gered want we wisten niet hoe hier mee om te gaan. Enkele weken later, teruggekomen van de trek over de Chinese muur hebben we het nog eens geprobeerd en hebben we laten zien dat we snel bijgeleerd hebben.


Kleine winkeltjes bepalen het beeld in de hutong. Voor 14 eurocent koop je er een fles Chinees bier. Terrasjes vind je niet in de hutong en eigenlijk in heel China maar erg weinig, wel veel restaurantjes want Chinezen zijn gewend buiten de deur te eten, heel veel Chinezen hebben niet eens een keuken. De prijzen in de restaurantjes en kleine tentjes langs de weg zijn dan ook zeer laag. Alleen langs het meer in Beijing vind je een aaneenschakeling van terrasjes en daar meteen ook Westerse prijzen.


In de hutong deze groente- en fruitmarkt, dagelijks geopend.


Ondanks dat veel Chinezen nu dus in reusachtige flats leven hebben ze toch weer een deel van hun oude leven opgepakt. De eerste dag wandelen wij in anderhalf uur naar het Plein van de Hemelse Vrede en De Verboden Stad, wandelend zie je immers het meeste. We komen op een gegeven moment door een laan met bomen waar het een en al vogelgezang is. Een verzamelplek voor vogelhouders blijkt het te zijn. In houten kooitjes opgehangen aan de boom fluiten deze zangvogels het hoogste lied. Toeristen zie je in die straat niet, daar zijn de vogelhouders ook niet op uit. Ze zitten rustig bij elkaar en leggen een kaartje. Als de vogels vervoerd worden gaat er een blauw doek omheen zoals op de foto nog net te zien is bij 2 kooitjes.


De kooitjes op zich zijn de moeite waard om te bekijken. Elk kooitje heeft een tweetal kommetjes met fraaie Chinese afbeeldingen. Ik kwam overal in China dit soort vogels in kooitjes tegen. Is dus echt een Chinese volksgewoonte.


Het plein van de Poort van de Hemelse Vrede. Mooi? Nee, een grote betonnen vlakte met in het midden het Mausoleum van Mao, het wordt omgeven door communistische gebouwen uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Het plein heeft natuurlijk wel historie want het is de verzamelplaats voor demonstraties zoals de studentenprotesten van 1989 die op verschrikkelijke wijze beeindigd werden.


Het in 1958 opgerichte Monument voor de Helden van het Volk trekt veel toeschouwers, vooral als een groepje Chinese kinderen met vlag een eerbetoon brengt aan dit monument waarop o.a. een kalligrafie van Mao Zedong staat.


Op het plein 2 gigantische beeldschermen waarop de toeristische hoogtepunten van China te zien zijn.


Revolutionaire standbeelden flankeren het Mausoleum waar het gebalsemde lichaan van voorzitter Mao ligt.


Vanaf het plein zie je de Verboden Stad liggen. Een foto van Mao siert de toegang tot dit paleis. Het is er een drukte van belang, zowel van buitenlandse toeristen alsook heel veel Chinese toeristen. We begeven ons onder hen want dit palies mag je natuurlijk niet missen als je een stedentrip Beijing doet. De hoofdfoto bovenaan deze presentatie geeft een beeld van bruggen (5 in totaal) over het Gouden Water, de bruggen hebben een symbolische betekenis namelijk de hoofddeugden van het confucianisme zoals (mede)menselijkheid en plichtsbetrachting.


Veel mooie bronzen beelden zoals op deze foto.


Bronzen ketels waarvan er een aantal stonden opgesteld. De ketels werden vroeger gevuld met water tegen branden.


Het Keizerlijke Uitzichtpaviljoen op de rotsen in het noordoosten van de tuin biedt uitzicht op de tuinen en de omgeving.


Beijing kent een aantal parken. Wij bezochten het Jing Shan park dat direct aansluit op de Verboden Stad. Heerlijke rust in het park vergeleken met de drukte op het Plein van de Poort van de Hemelse Vrede en de Verboden Stad. Het is een prachtig oud park dat stamt uit de Yuandynastie (1279-1368) met een heuvel die al veel namen heeft gehad: Langlevenheuvel, Uitzichtheuvel, Kolenheuvel. Tot de val van de Qingdynastie begin 1900 hoorde het park tot de Verboden Stad en mocht het alleen voor keizerlijke doelen gebruikt worden.


Voldoende toeristische hoogtepunten gehad voor 1 dag. We wandelen weer richting de Hutong, onderweg het gewone Chinese leven in ons opnemend. Bij dit spel heb ik een poosje staan kijken maar doorgronden kon ik het niet.


Rustig terugwandelend komen we bij een meer aan. Qian Hai, aan één kant omzoomd door Westerse terrasjes. Op het meer een enkele boot met daarop een echtpaar en de gondelier die de boot met zijn stok voortbeweegt. De boot spiegelt prachtig in het water.


De volgende dag doen we het Zomerpaleis, meteen bij binnenkomst vallen de Drakenboten op die je kunt gebruiken om over het meer te varen.


De smog is deze tweede dag nog erger geworden. Op de foto het zomerpaleis genomen vanaf het Zuidermeereiland. Foto 1 is onbewerkt. Je kunt amper de overkant zien vanwege de smog. Foto 2 is dezelfde foto maar dan met Photoshop bewerkt om het effect zonder smog een beetje te kunnen laten zien. Helemaal helder lukt niet maar het verschil is duidelijk te zien.
Op de brug van de zeventien bogen tussen het Zuidermeereiland en het vasteland wordt druk gevliegerd. Een andere gewoonte van Chinezen of eigenlijk moet ik meer zeggen van Oosterse mensen als ik denk aan het boek De Vliegeraar dat speelt in Afghanistan.


We besluiten tot een rondwandeling langs het meer. Zoiets kost je ongeveer 2 tot 3 uur. Onderweg komen we diverse keren langs muziekkoepels (zo noem ik ze maar) waar druk gemusiceerd wordt.


Ook hier weer fraaie daken in Chinese stijl. Het zomerpaleis is net als de Verboden Stad een zeer uitgebreid paleis, 290ha groot en ingericht als een microcosmos van de natuur met heuvels (shan) en water (shui). De keizers van China leefden in grote weelde dat mag duidelijk zijn.


Cixi die keizeres/regentes was in de 19e eeuw financierde deze Marmeren Boot. Ze gebruikte daarvoor fondsen die bedoeld waren voor modernisering van de Keizerlijke Vloot. Het bouwwerk erop is gemaakt van wit geschilderd hout.


We wandelen over de Westelijke dam weer terug naar de ingang. De westelijke dam is bekend om zijn variatie in bruggen. De mooiste ziet u hier afgebeeld.
We wandelen terug naar een metrostation dat we voor het eerst uit zullen proberen want morgen willen we naar de plek waar de Olympische spelen werden gehouden. De metro werkt perfect!


Slecht zicht door de smog. op 60 meter afstand zie je het Vogelnest nog amper. Wordt toch wel vervelend deze smog. Je voelt je er niet al te gezond bij. Gelukkig gaan we morgen naar het zuiden waar we de natuur weer in zullen gaan. We besluiten ook de binnenkant te bekijken. Direct dringen Chinezen die buiten staan ons via het illegale circuit kaarten op, wel tegen de normale prijs. Wij kopen toch maar gewoon bij de kassa. Als we naar binnen gaan worden de kaarten ons vlak voor de ingang min of meer uit de handen gerukt en krijgen we een andere kleur kaarten. Daar komt de handel tevoorschijn. Chinezen betalen een lagere prijs voor kaarten en “ruilen” onze kaarten gewoon om voor hun kaarten. Later proberen ze de duurdere kaarten dan weer aan toeristen te verkopen. Bij de toegangscontrole wordt geaarzeld om ons met deze Chinese kaarten binnen te laten maar men durft toch niet goed in te gaan tegen de schreewende Chinezen vlak buiten de poort en laat ons toch maar naar binnen!


Het Vogelnest in wel een imponerend stadion. Het rode beton wordt helemaal omhult door de gevlochten stalen constructie.


Verder ook mooi materiaalgebruik met fraaie kleuren. Toch zijn de eerste haarscheurtjes al te zien. Er is bijvoorbeeld heel goedkoop marmoleum gebruikt dat al aan alle kanten kapot gaat.


Het totale Olympische complex is ontzettend groot en tegelijkertijd erg verlaten. Het is dat er toeristen komen kijken maar echt in gebruik is het geheel niet. We wandelen bijvoorbeeld naar het totaal nieuwe zeer grote winkelcentrum dat gebouwd is voor dit complex en ontdekken dat op een MacDonald en een Chinees restaurant na alles leeg staat. Gebrek aan klanten heeft alle winkeliers al weer de deuren doen sluiten.


Van het Olympisch complex gaan we met de metro nog even naar de Tempel van de Hemel maar we hebben het eigenlijk wel gehad. We lopen er kort doorheen en besluiten terug te gaan naar de hutong en daar nog een lekker restaurantje te zoeken. De volgende ochtend zullen we tegen half elf gehaald worden. Die ochtend wandel ik nog even door de hutong om afscheid te nemen. Ik zie weer een groep dames allerlei oefeningen doen en een eindje verderop een aantal mannen de trimapparaten die overal in Beijing opgesteld staan gebruiken. Ik neem toch met een tevreden gevoel afscheid want ik heb Beijing wel bekeken, smog of geen smog! Maar wel blij dat ik hier niet elke dag in hoef te zitten.

2 Responses to Beijing

  1. rotflmao says:

    Nico, mooi verslag van Beijing en ook mooie foto’s! Wel een kleine correctie: Jingshan Park ten noorden van de Verboden Stad stamt niet uit de Yuan-dynastie, maar uit de opvolgende Ming-dynastie (1368-1644). Toen de Verboden Stad aan het begin van de vijftiende eeuw werd aangelegd hebben ze al het zand van de uitgegraven grachten maar op een heuvel gegooid en dat werd later dus het huidige Jingshan Park. Ook heeft het nooit Langlevenheuvel, want dat is namelijk die heuvel in het Zomerpaleis 😉

    Wat de smog betreft, ja, dat is een groot probleem in Beijing en de meeste Chinese steden, en het is de laatste jaren eigenlijk alleen maar erger geworden. In de winter als men in het noorden van China overal op kolen stookt kun je soms niet de andere kant van de weg zien en is de sneeuw vaak grijs van kleur omdat er zoveel roet in zit.

    • Nico Kloek says:

      De informatie over dit park en zijn heuvel op diverse vindplaatsen (boeken., internet) verschilt nogal. Ik laat beide visies dus maar staan. Het maakt voor de essentie van het verhaal niet zoveel uit