Arolla

We schrijven september 2007 als we op het laatste moment besluiten om een geplande tocht in de Hohe Tauern niet door te laten gaan vanwege de slechte weersvooruitzichten en uitwijken naar het zuidelijke deel van Zwitserland waar de vooruitzichten goed zijn. Al eerder waren we in dit dal in een wat andere groepssamenstelling. We worden bij het binnenrijden van dit dal weer verwelkomd door de “menhirs” die de omgeving domineren.

We verblijven opnieuw bij Pension du Lac Blue bij het Belgische stel Mireille en Urbain die zich weer laten zien als perfecte gastheer en -vrouw. Belgische gemoedelijkheid in de Zwitserse alpen. Arolla is wellicht het minst toeristische dal van Wallis maar biedt uitstekende mogelijkheden om te bergwandelen. We verblijven in het dortoir van het pension, een goede slaapzaal die we voor ons vieren alleen hebben.


Na een uur of 10 rijden zijn we tegen 1 uur in Arolla. Bagage weg en dan kunnen we nog net even een mooie inloopwandeling doen. Mireille brengt ons even met de auto naar de andere kant van het dal zodat daar geen tijd mee verloren gaat. Als inloopwandeling kiezen we er voor om even naar de Cabane de la Tsa te lopen 2607m. Vanuit het dal is dat een ongeveer 800 meter omhoog. 2 uur doen we erover om boven te komen. Onder fraaie weersomstandigheden en met een prachtig uitzicht op de Pigne ‘d Arolla bekijken we nog even de werking van een kompas en een kaart.Daarna weer terug naar het pension.


De eerste echte wandeldag. Eerst een stukje dalroute tot Arolla Vanuit het dal naar de Cabane du Dix op 2928m via de Col de Riedmatten en 2 man via de naastgelegen Pas de Chèvre. Daarna de gletsjer over die in september maar een mager aftreksel is van een gletsjer maar waar je je niet in moet vergissen. Onder het grauwe sneeuwdek zit een meters diepe ijslaag. Foto 3 laat een gat zien in de gletsjer waar je, als je er dicht bij staat, het blauwe meterdikke ijs goed kunt zien. En dan weer een goede 100 meter omhoog waar een volle Cabane du Dix op ons wacht. Goed dat we gereserveerd hebben.


Vanuit de Cabane du Dix gaan 2 man een derde pasoversteek maken die nog weer iets verderop ligt. Wij nemen nu de Pas de Chèvre met het stukje via Ferrata. Na de pasoversteek wacht een lange afdaling naar Arolla. Het is weer een prachtige dag en we besluiten heel relaxed te dalen. In Arolla aangekomen besluiten we de bosroute naar het pension te nemen via Le Lac Blue. Een perfect besluit want dit is werkelijk een mooie route. Op wisselende hoogte dwalen we door het bos en komen uiteindelijk uit bij het prachtige heldere blauwe meertje. Van daaruit is het nog een klein stukje afdalen naar het pension waar onze beide tochtgenoten al lang gearriveerd zijn.


De zwaarste dag is de laatste volle dag.1500m stijgen en dalen. Een deel van de tocht staat te boek als Alpiene trekking. Het einddoel is de Cabane de Bertol op 3311m die op foto 4 met een pijltje aangegeven is. De foto is genomen vanaf het punt waar de gewone wandeling over gaat in Alpien. We zijn dan al meer dan 1000 meter omhoog gegaan. Eén man is al eerder afgehaakt (niet fit). Om allerlei redenen sta ik er het laatste deel van de tocht alleen voor. Met nog een klein stukje gletsjer en de laatste ladder omhoog besluit ik, na weer een spleet gepasseerd te zijn, dat dit alleen lopen toch niet de bedoeling kan zijn. Die laatste meters laat ik daarom voor wat het is en ik begin aan de afdaling. Later hebben de beide andere heren de hut wel weten te bereiken.


De laatste avond brengen we door in het pension. Eerst met een heerlijke maaltijd met veel gesmolten kaas waar ik niet van af kan blijven, daarna met een inleiding van een toevallig aanwezige Engelse professor die als specialisme gletsjers heeft. Deze professor is daar met enkele studenten veldwerk aan het doen. Het smelten van de gletsjers van bijna de hele wereld door de jaren heen samengebracht in één portable PC en een man die daar perfect over kan vertellen. Prachtige oude en nieuwe foto’s waarop verschillen goed te zien zijn. Een avondvullend programma. En dat kan ook want morgen geen uitloop naar de auto want die staat al voor de deur.De laatste avond brengen we door in het pension. Eerst met een heerlijke maaltijd met veel gesmolten kaas waar ik niet van af kan blijven, daarna met een inleiding van een toevallig aanwezige Engelse professor die als specialisme gletsjers heeft. Deze professor is daar met enkele studenten veldwerk aan het doen. Het smelten van de gletsjers van bijna de hele wereld door de jaren heen samengebracht in één portable PC en een man die daar perfect over kan vertellen. Prachtige oude en nieuwe foto’s waarop verschillen goed te zien zijn. Een avondvullend programma. En dat kan ook want morgen geen uitloop naar de auto want die staat al voor de deur.

One Response to Arolla

  1. Marja van der graaf-smilde says:

    Leuk om te lezen.wij waren gisteren , 7-8-2017 een dag bij de gefotografeerde bergen bij Arolla. De gletsjers zijn veel korter geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *